absterritus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of absterreō.
Participle
absterritus m (feminine absterrita, neuter absterritum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | absterritus | absterrita | absterritum | absterritī | absterritae | absterrita | |
| genitive | absterritī | absterritae | absterritī | absterritōrum | absterritārum | absterritōrum | |
| dative | absterritō | absterritō | absterritīs | ||||
| accusative | absterritum | absterritam | absterritum | absterritōs | absterritās | absterrita | |
| ablative | absterritō | absterritā | absterritō | absterritīs | |||
| vocative | absterrite | absterrita | absterritum | absterritī | absterritae | absterrita | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.