aboni

Verb

aboni

1. third-person singular imperative form of abonar
2. third-person singular present subjunctive form of abonar
3. first-person singular present subjunctive form of abonar

Etymology

From French abonner; from German abonnieren

Pronunciation

• IPA^(key): /aˈboni/

• Audio

  (file)

• Hyphenation: a‧bo‧ni

Verb

aboni (present abonas, past abonis, future abonos, conditional abonus, volitive abonu)

1. To subscribe

Conjugation

Conjugation of aboni present past future singular plural singular plural singular plural tense abonas abonis abonos active participle abonanta abonantaj aboninta abonintaj abononta abonontaj acc. abonantan abonantajn abonintan abonintajn abonontan abonontajn passive participle abonata abonataj abonita abonitaj abonota abonotaj acc. abonatan abonatajn abonitan abonitajn abonotan abonotajn nominal active participle abonanto abonantoj aboninto abonintoj abononto abonontoj acc. abonanton abonantojn aboninton abonintojn abononton abonontojn nominal passive participle abonato abonatoj abonito abonitoj abonoto abonotoj acc. abonaton abonatojn aboniton abonitojn abonoton abonotojn adverbial active participle abonante aboninte abononte adverbial passive participle abonate abonite abonote infinitive aboni imperative abonu conditional abonus