abominandus
Latin
Etymology
Participle
abōminandus m (feminine abōminanda, neuter abōminandum); first/second declension
- which is to be deprecated or abhorred
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | abōminandus | abōminanda | abōminandum | abōminandī | abōminandae | abōminanda | |
| genitive | abōminandī | abōminandae | abōminandī | abōminandōrum | abōminandārum | abōminandōrum | |
| dative | abōminandō | abōminandō | abōminandīs | ||||
| accusative | abōminandum | abōminandam | abōminandum | abōminandōs | abōminandās | abōminanda | |
| ablative | abōminandō | abōminandā | abōminandō | abōminandīs | |||
| vocative | abōminande | abōminanda | abōminandum | abōminandī | abōminandae | abōminanda | |
References
- abominandus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- abominandus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.