abolefactus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of abolēfaciō
Participle
abolēfactus m (feminine abolēfacta, neuter abolēfactum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | abolēfactus | abolēfacta | abolēfactum | abolēfactī | abolēfactae | abolēfacta | |
| genitive | abolēfactī | abolēfactae | abolēfactī | abolēfactōrum | abolēfactārum | abolēfactōrum | |
| dative | abolēfactō | abolēfactō | abolēfactīs | ||||
| accusative | abolēfactum | abolēfactam | abolēfactum | abolēfactōs | abolēfactās | abolēfacta | |
| ablative | abolēfactō | abolēfactā | abolēfactō | abolēfactīs | |||
| vocative | abolēfacte | abolēfacta | abolēfactum | abolēfactī | abolēfactae | abolēfacta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.