abiuratus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of abiūrō.
Participle
abiūrātus m (feminine abiūrāta, neuter abiūrātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | abiuratus | abiurata | abiuratum | abiuratī | abiuratae | abiurata | |
| genitive | abiuratī | abiuratae | abiuratī | abiuratōrum | abiuratārum | abiuratōrum | |
| dative | abiuratō | abiuratō | abiuratīs | ||||
| accusative | abiuratum | abiuratam | abiuratum | abiuratōs | abiuratās | abiurata | |
| ablative | abiuratō | abiuratā | abiuratō | abiuratīs | |||
| vocative | abiurate | abiurata | abiuratum | abiuratī | abiuratae | abiurata | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.