abiuraturus

Latin

Etymology

Future active participle of abiūrō.

Participle

abiūrātūrus m (feminine abiūrātūra, neuter abiūrātūrum); first/second declension

  1. about to deny

Inflection

First/second declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
nominative abiuraturus abiuratura abiuraturum abiuraturī abiuraturae abiuratura
genitive abiuraturī abiuraturae abiuraturī abiuraturōrum abiuraturārum abiuraturōrum
dative abiuraturō abiuraturō abiuraturīs
accusative abiuraturum abiuraturam abiuraturum abiuraturōs abiuraturās abiuratura
ablative abiuraturō abiuraturā abiuraturō abiuraturīs
vocative abiurature abiuratura abiuraturum abiuraturī abiuraturae abiuratura
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.