abietinus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /a.biˈe.ti.nus/, [a.bɪˈɛ.tɪ.nʊs]
Adjective
abietinus (feminine abietina, neuter abietinum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | abietinus | abietina | abietinum | abietinī | abietinae | abietina | |
| genitive | abietinī | abietinae | abietinī | abietinōrum | abietinārum | abietinōrum | |
| dative | abietinō | abietinō | abietinīs | ||||
| accusative | abietinum | abietinam | abietinum | abietinōs | abietinās | abietina | |
| ablative | abietinō | abietinā | abietinō | abietinīs | |||
| vocative | abietine | abietina | abietinum | abietinī | abietinae | abietina | |
Related terms
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.