Toivonen
Finnish
Etymology
From toivo (“hope”) + -nen mostly in late 19th and early 20th century.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈtoivonen/
- Hyphenation: Toi‧vo‧nen
Proper noun
Toivonen
- A surname.
Declension
| Inflection of Toivonen (Kotus type 38/nainen, no gradation) | |||
|---|---|---|---|
| nominative | Toivonen | Toivoset | |
| genitive | Toivosen | Toivosten Toivosien | |
| partitive | Toivosta | Toivosia | |
| illative | Toivoseen | Toivosiin | |
| singular | plural | ||
| nominative | Toivonen | Toivoset | |
| accusative | nom. | Toivonen | Toivoset |
| gen. | Toivosen | ||
| genitive | Toivosen | Toivosten Toivosien | |
| partitive | Toivosta | Toivosia | |
| inessive | Toivosessa | Toivosissa | |
| elative | Toivosesta | Toivosista | |
| illative | Toivoseen | Toivosiin | |
| adessive | Toivosella | Toivosilla | |
| ablative | Toivoselta | Toivosilta | |
| allative | Toivoselle | Toivosille | |
| essive | Toivosena | Toivosina | |
| translative | Toivoseksi | Toivosiksi | |
| instructive | — | Toivosin | |
| abessive | Toivosetta | Toivositta | |
| comitative | — | Toivosineen | |
See also
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.