Tarraconensis
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /tar.ra.koːˈnen.sis/, [tar.ra.koːˈnẽː.sɪs]
Adjective
Tarracōnēnsis (neuter Tarracōnēnse); third declension
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | Tarracōnēnsis | Tarracōnēnse | Tarracōnēnsēs | Tarracōnēnsia | |
| genitive | Tarracōnēnsis | Tarracōnēnsium | |||
| dative | Tarracōnēnsī | Tarracōnēnsibus | |||
| accusative | Tarracōnēnsem | Tarracōnēnse | Tarracōnēnsēs | Tarracōnēnsia | |
| ablative | Tarracōnēnsī | Tarracōnēnsibus | |||
| vocative | Tarracōnēnsis | Tarracōnēnse | Tarracōnēnsēs | Tarracōnēnsia | |
Derived terms
Descendants
- Catalan: tarraconense
- Spanish: tarraconense
References
- Tarrăco in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- Tarrăco in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.