Taciteus
Latin
Adjective
Taciteus (feminine Tacitea, neuter Taciteum); first/second declension
- Of or related to (Publius Cornelius) Tacitus.
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | Taciteus | Tacitea | Taciteum | Taciteī | Taciteae | Tacitea | |
| genitive | Taciteī | Taciteae | Taciteī | Taciteōrum | Taciteārum | Taciteōrum | |
| dative | Taciteō | Taciteō | Taciteīs | ||||
| accusative | Taciteum | Taciteam | Taciteum | Taciteōs | Taciteās | Tacitea | |
| ablative | Taciteō | Taciteā | Taciteō | Taciteīs | |||
| vocative | Tacitee | Tacitea | Taciteum | Taciteī | Taciteae | Tacitea | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.