Türklingel
German
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): [ˈtyːɐ̯ˌklɪŋl̩]
- Hyphenation: Tür‧klin‧gel
Noun
Türklingel f (genitive Türklingel, plural Türklingeln)
Declension
Declension of Türklingel
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | eine | die | Türklingel | die | Türklingeln |
| genitive | einer | der | Türklingel | der | Türklingeln |
| dative | einer | der | Türklingel | den | Türklingeln |
| accusative | eine | die | Türklingel | die | Türklingeln |
Synonyms
Related terms
- Telefonklingel
- Klingelgeräusch
- Klingelknopf
Further reading
- Türklingel in Duden online
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.