Plaetorius
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /plae̯ˈtoː.ri.us/, [pɫae̯ˈtoː.ri.ʊs]
Proper noun
Plaetōrius m (genitive Plaetōriī); second declension
- The name of a Roman gens, famously held by:
- Marcus Plaetorius Cestianus (a Roman praetor)
Inflection
Second declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | Plaetōriius | Plaetōriiī |
| genitive | Plaetōriiī Plaetōriī1 |
Plaetōriiōrum |
| dative | Plaetōriiō | Plaetōriiīs |
| accusative | Plaetōriium | Plaetōriiōs |
| ablative | Plaetōriiō | Plaetōriiīs |
| vocative | Plaetōriī | Plaetōriiī |
1Found in older Latin (until the Augustan Age).
Adjective
Plaetōrius (feminine Plaetōria, neuter Plaetōrium); first/second declension
- of or pertaining to the gens Plaetoria
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | Plaetōrius | Plaetōria | Plaetōrium | Plaetōriī | Plaetōriae | Plaetōria | |
| genitive | Plaetōriī | Plaetōriae | Plaetōriī | Plaetōriōrum | Plaetōriārum | Plaetōriōrum | |
| dative | Plaetōriō | Plaetōriō | Plaetōriīs | ||||
| accusative | Plaetōrium | Plaetōriam | Plaetōrium | Plaetōriōs | Plaetōriās | Plaetōria | |
| ablative | Plaetōriō | Plaetōriā | Plaetōriō | Plaetōriīs | |||
| vocative | Plaetōrie | Plaetōria | Plaetōrium | Plaetōriī | Plaetōriae | Plaetōria | |
Derived terms
- Plaetōriānus (“pertaining to Plaetorius”, adjective)
References
- Plaetorius in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- Plaetorius in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.