Mut

See also: Appendix:Variations of "mut"

German

Alternative forms

Muth (dated)

Etymology

From Middle High German muot, from Old High German muot, from Proto-Germanic *mōdaz.

Pronunciation

IPA^(key): /muːt/
Audio (file)
Rhymes: -uːt

Noun

Mut m (genitive Mutes or Muts, no plural, diminutive Mütchen n)

courage, bravery
mood

Derived terms

Terms derived from Mut

zumute, zu Mute
Bekennermut
Edelmut
Freimut
Frevelmut
Frohmut
guten Mutes sein
Heldenmut
Hochmut

Kampfesmut
Kleinmut
Lebensmut
Löwenmut
Mannesmut
Mißmut
Mütchen
mutig
mutlos

Mutprobe
mutvoll
Mutwille
Opfermut
Todesmut
Übermut
Unmut
Wagemut
Wankelmut

See also

Anmut f
Armut f
Demut f
Einmut f
- einmütig
Gemüt n
Gleichmut f, m
Großmut f
Langmut f
Reumut f
Sanftmut f
Schwermut f
Wehmut f

Further reading

Mut in Duden online

Turkish

Proper noun

Mut

A male given name
A town and its district of Mersin Province in the Mediterranean region of Turkey.

Declension

declension of Mut

	singular	plural
nominative	Mut	Mutlar / Mut'lar
accusative	Mut'u	Mutları / Mut'ları
dative	Mut'a	Mutlara / Mut'lara
locative	Mut'da	Mutlarda / Mut'larda
ablative	Mut'dan	Mutlardan / Mut'lardan
genitive	Mut'un	Mutların / Mut'ların

possessive of Mut

	singular	plural
benim (my)	Mut'um	Mutlarım / Mut'larım
senin (your)	Mut'un	Mutların / Mut'ların
onun (his/her/its)	Mut'u	Mutları / Mut'ları
bizim (our)	Mut'umuz	Mutlarımız / Mut'larımız
sizin (your)	Mut'unuz	Mutlarınız / Mut'larınız
onların (their)	Mut'u / Mutları / Mut'ları	Mutları / Mut'ları

Related terms

Mutlu

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.