Mediolatinus
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /me.di.o.laˈtiː.nus/, [mɛ.di.ɔ.ɫaˈtiː.nʊs]
Adjective
Mediolatīnus (feminine Mediolatīna, neuter Mediolatīnum); first/second declension
- (New Latin) Medieval Latin (of or pertaining to the forms of the Latin language written, spoken, and sung during the Middle Ages)
- 2001, Terentius Tunberg, “De Marco Antonio Mureto Oratore et Gallo et Romano” in Humanistica Lovaniensia: Journal of Neo-Latin Studies, volume L, ed. Gilbert Tournoy, Leuven University Press, →ISBN, 306, footnote 7:
- Quae cum de sermonis proprietatibus praeceperit Valla, vestigia tamen syntaxeos Mediolatinae in eius scriptis cernere possumus non pauca.
- 2001, Terentius Tunberg, “De Marco Antonio Mureto Oratore et Gallo et Romano” in Humanistica Lovaniensia: Journal of Neo-Latin Studies, volume L, ed. Gilbert Tournoy, Leuven University Press, →ISBN, 306, footnote 7:
Declension
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | Mediolatīnus | Mediolatīna | Mediolatīnum | Mediolatīnī | Mediolatīnae | Mediolatīna | |
| genitive | Mediolatīnī | Mediolatīnae | Mediolatīnī | Mediolatīnōrum | Mediolatīnārum | Mediolatīnōrum | |
| dative | Mediolatīnō | Mediolatīnō | Mediolatīnīs | ||||
| accusative | Mediolatīnum | Mediolatīnam | Mediolatīnum | Mediolatīnōs | Mediolatīnās | Mediolatīna | |
| ablative | Mediolatīnō | Mediolatīnā | Mediolatīnō | Mediolatīnīs | |||
| vocative | Mediolatīne | Mediolatīna | Mediolatīnum | Mediolatīnī | Mediolatīnae | Mediolatīna | |
Derived terms
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.