Martius
See also: martius
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈmaːr.ti.us/, [ˈmaːr.ti.ʊs]
- (Ecclesiastical) IPA(key): /ˈmar.t͡si.us/
Adjective
Mārtius (feminine Mārtia, neuter Māartium); first/second declension
- Of March.
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | Mārtius | Mārtia | Mārtium | Mārtiī | Mārtiae | Mārtia | |
| genitive | Mārtiī | Mārtiae | Mārtiī | Mārtiōrum | Mārtiārum | Mārtiōrum | |
| dative | Mārtiō | Mārtiō | Mārtiīs | ||||
| accusative | Mārtium | Mārtiam | Mārtium | Mārtiōs | Mārtiās | Mārtia | |
| ablative | Mārtiō | Mārtiā | Mārtiō | Mārtiīs | |||
| vocative | Mārtie | Mārtia | Mārtium | Mārtiī | Mārtiae | Mārtia | |
Proper noun
Mārtius m (genitive Mārtiī or Mārtī); second declension
Inflection
Second declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | Mārtius | Mārtiī |
| genitive | Mārtiī Mārtī1 |
Mārtiōrum |
| dative | Mārtiō | Mārtiīs |
| accusative | Mārtium | Mārtiōs |
| ablative | Mārtiō | Mārtiīs |
| vocative | Mārtī | Mārtiī |
1Found in older Latin (until the Augustan Age).
References
- Martius in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- Martius in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.