Manninen
Finnish
Etymology
From a medieval spoken form of the given names Hermanni, Magnus or Immanuel + -nen.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈmanːinen/
- Hyphenation: Man‧ni‧nen
Proper noun
Manninen
- A surname.
Declension
| Inflection of Manninen (Kotus type 38/nainen, no gradation) | |||
|---|---|---|---|
| nominative | Manninen | Manniset | |
| genitive | Mannisen | Mannisten Mannisien | |
| partitive | Mannista | Mannisia | |
| illative | Manniseen | Mannisiin | |
| singular | plural | ||
| nominative | Manninen | Manniset | |
| accusative | nom. | Manninen | Manniset |
| gen. | Mannisen | ||
| genitive | Mannisen | Mannisten Mannisien | |
| partitive | Mannista | Mannisia | |
| inessive | Mannisessa | Mannisissa | |
| elative | Mannisesta | Mannisista | |
| illative | Manniseen | Mannisiin | |
| adessive | Mannisella | Mannisilla | |
| ablative | Manniselta | Mannisilta | |
| allative | Manniselle | Mannisille | |
| essive | Mannisena | Mannisina | |
| translative | Manniseksi | Mannisiksi | |
| instructive | — | Mannisin | |
| abessive | Mannisetta | Mannisitta | |
| comitative | — | Mannisineen | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.