Laconicus
Latin
Etymology
From Ancient Greek Λακωνικός (Lakōnikós, “Laconian”).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /laˈkoː.ni.kus/, [ɫaˈkoː.nɪ.kʊs]
Adjective
Lacōnicus (feminine Lacōnica, neuter Lacōnicum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | Lacōnicus | Lacōnica | Lacōnicum | Lacōnicī | Lacōnicae | Lacōnica | |
| genitive | Lacōnicī | Lacōnicae | Lacōnicī | Lacōnicōrum | Lacōnicārum | Lacōnicōrum | |
| dative | Lacōnicō | Lacōnicō | Lacōnicīs | ||||
| accusative | Lacōnicum | Lacōnicam | Lacōnicum | Lacōnicōs | Lacōnicās | Lacōnica | |
| ablative | Lacōnicō | Lacōnicā | Lacōnicō | Lacōnicīs | |||
| vocative | Lacōnice | Lacōnica | Lacōnicum | Lacōnicī | Lacōnicae | Lacōnica | |
References
- Laconicus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.