Kanaan
Finnish
Etymology
From Ancient Greek Χαναάν (Khanaán), from Hebrew כְּנַעַן (k'ná'an).
Proper noun
Kanaan
Declension
| Inflection of Kanaan (Kotus type 5/risti, no gradation) | |||
|---|---|---|---|
| nominative | Kanaan | — | |
| genitive | Kanaanin | — | |
| partitive | Kanaania | — | |
| illative | Kanaaniin | — | |
| singular | plural | ||
| nominative | Kanaan | — | |
| accusative | nom. | Kanaan | — |
| gen. | Kanaanin | ||
| genitive | Kanaanin | — | |
| partitive | Kanaania | — | |
| inessive | Kanaanissa | — | |
| elative | Kanaanista | — | |
| illative | Kanaaniin | — | |
| adessive | Kanaanilla | — | |
| ablative | Kanaanilta | — | |
| allative | Kanaanille | — | |
| essive | Kanaanina | — | |
| translative | Kanaaniksi | — | |
| instructive | — | — | |
| abessive | Kanaanitta | — | |
| comitative | — | — | |
Related terms
Anagrams
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.