Hortensius
See also: hortensius
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /horˈten.si.us/, [hɔrˈtẽː.si.ʊs]
Proper noun
Hortēnsius m (genitive Hortēnsiī); second declension
- a Roman nomen gentile, gens or "family name" famously held by:
- Quintus Hortensius Hortalus, a Roman orator
Declension
Second declension.
| Case | Singular |
|---|---|
| nominative | Hortēnsius |
| genitive | Hortēnsiī |
| dative | Hortēnsiō |
| accusative | Hortēnsium |
| ablative | Hortēnsiō |
| vocative | Hortēnsie |
Derived terms
- Hortēnsia
- Hortēnsiānus
Adjective
Hortēnsius (feminine Hortēnsia, neuter Hortēnsium); first/second declension
- of or pertaining to the gens Hortensia.
Declension
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | Hortēnsius | Hortēnsia | Hortēnsium | Hortēnsiī | Hortēnsiae | Hortēnsia | |
| genitive | Hortēnsiī | Hortēnsiae | Hortēnsiī | Hortēnsiōrum | Hortēnsiārum | Hortēnsiōrum | |
| dative | Hortēnsiō | Hortēnsiō | Hortēnsiīs | ||||
| accusative | Hortēnsium | Hortēnsiam | Hortēnsium | Hortēnsiōs | Hortēnsiās | Hortēnsia | |
| ablative | Hortēnsiō | Hortēnsiā | Hortēnsiō | Hortēnsiīs | |||
| vocative | Hortēnsie | Hortēnsia | Hortēnsium | Hortēnsiī | Hortēnsiae | Hortēnsia | |
References
- Hortensius2 in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- Hortensius in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.