Erasminus
Latin
Etymology
Adjective
Erasmīnus (feminine Erasmīna, neuter Erasmīnum); first/second declension
- (Late Latin) of, belonging to, or written by Erasmus
Declension
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | Erasmīnus | Erasmīna | Erasmīnum | Erasmīnī | Erasmīnae | Erasmīna | |
| genitive | Erasmīnī | Erasmīnae | Erasmīnī | Erasmīnōrum | Erasmīnārum | Erasmīnōrum | |
| dative | Erasmīnō | Erasmīnō | Erasmīnīs | ||||
| accusative | Erasmīnum | Erasmīnam | Erasmīnum | Erasmīnōs | Erasmīnās | Erasmīna | |
| ablative | Erasmīnō | Erasmīnā | Erasmīnō | Erasmīnīs | |||
| vocative | Erasmīne | Erasmīna | Erasmīnum | Erasmīnī | Erasmīnae | Erasmīna | |
Synonyms
Descendants
- English: Erasmine
References
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.