Cihan

See also: cihan

Turkish

Etymology

From Persian (jahân, “world, universe”).

Pronunciation

IPA^(key): /dʒihan/

Proper noun

Cihan

A male given name

Declension

declension of Cihan

	singular	plural
nominative	Cihan	Cihanlar / Cihan'lar
accusative	Cihan'ı	Cihanları / Cihan'ları
dative	Cihan'a	Cihanlara / Cihan'lara
locative	Cihan'da	Cihanlarda / Cihan'larda
ablative	Cihan'dan	Cihanlardan / Cihan'lardan
genitive	Cihan'ın	Cihanların / Cihan'ların

possessive of Cihan

	singular	plural
benim (my)	Cihan'ım	Cihanlarım / Cihan'larım
senin (your)	Cihan'ın	Cihanların / Cihan'ların
onun (his/her/its)	Cihan'ı	Cihanları / Cihan'ları
bizim (our)	Cihan'ımız	Cihanlarımız / Cihan'larımız
sizin (your)'	Cihan'ınız	Cihanlarınız / Cihan'larınız
onların (their)'	Cihan'ı / Cihanları / Cihan'ları	Cihanları / Cihan'ları

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.