慣用語
See also: 惯用语
Chinese
speech; language; dialect; tell to | |||
|---|---|---|---|
| trad. (慣用語) | 慣用 | 語 | |
| simp. (惯用语) | 惯用 | 语 | |
Pronunciation
- Mandarin
- (Standard Chinese)+
- Pinyin:
- Zhuyin: ㄍㄨㄢˋ ㄩㄥˋ ㄩˇ
- Gwoyeu Romatzyh: guannyonqyeu
- IPA (key): /ku̯a̠n⁵¹⁻⁵³ i̯ʊŋ⁵¹ y²¹⁴⁻²¹⁽⁴⁾/
- (Standard Chinese)+
- Cantonese
- (Standard Cantonese, Guangzhou)+
- Jyutping: gwaan3 jung6 jyu5
- Yale: gwaan yuhng yúh
- Cantonese Pinyin: gwaan3 jung6 jy5
- Guangdong Romanization: guan3 yung6 yu5
- IPA (key): /kʷɑːn³³ jʊŋ²² jyː¹³/
- (Standard Cantonese, Guangzhou)+
- Min Nan
- (Hokkien: Kaohsiung)
- Pe̍h-ōe-jī: koàn-iōng-gí
- Tâi-lô: kuàn-iōng-gí
- Phofsit Daibuun: koarn'ioxnggie
- IPA (Kaohsiung): /kuan²¹⁻⁴¹ iɔŋ³³⁻²¹ gi⁴¹/
- (Hokkien: Taipei)
- Pe̍h-ōe-jī: koàn-iōng-gú
- Tâi-lô: kuàn-iōng-gú
- Phofsit Daibuun: koarn'ioxngguo
- IPA (Taipei): /kuan¹¹⁻⁵³ iɔŋ³³⁻¹¹ gu⁵³/
- (Hokkien: Kaohsiung)
Noun
慣用語
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.