ἰδιώτατος

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /i.di.ɔ̌ː.ta.tos/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /i.diˈo.ta.tos/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /i.ðiˈo.ta.tos/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /i.ðiˈo.ta.tos/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /i.ðiˈo.ta.tos/

Adjective

ἰδιώτατος • (idiṓtatos)

superlative degree of ἴδιος (ídios)

Declension

First and second declension of ἰδιώτατος; ἰδιωτάτη; ἰδιώτατον (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	ἰδιώτατος idiṓtatos	ἰδιωτάτη idiōtátē	ἰδιώτατον idiṓtaton	ἰδιωτάτω idiōtátō	ἰδιωτάτᾱ idiōtátā	ἰδιωτάτω idiōtátō	ἰδιώτατοι idiṓtatoi	ἰδιώταται idiṓtatai	ἰδιώτατᾰ idiṓtata
Genitive	ἰδιωτάτου idiōtátou	ἰδιωτάτης idiōtátēs	ἰδιωτάτου idiōtátou	ἰδιωτάτοιν idiōtátoin	ἰδιωτάταιν idiōtátain	ἰδιωτάτοιν idiōtátoin	ἰδιωτάτων idiōtátōn	ἰδιωτάτων idiōtátōn	ἰδιωτάτων idiōtátōn
Dative	ἰδιωτάτῳ idiōtátōi	ἰδιωτάτῃ idiōtátēi	ἰδιωτάτῳ idiōtátōi	ἰδιωτάτοιν idiōtátoin	ἰδιωτάταιν idiōtátain	ἰδιωτάτοιν idiōtátoin	ἰδιωτάτοις idiōtátois	ἰδιωτάταις idiōtátais	ἰδιωτάτοις idiōtátois
Accusative	ἰδιώτατον idiṓtaton	ἰδιωτάτην idiōtátēn	ἰδιώτατον idiṓtaton	ἰδιωτάτω idiōtátō	ἰδιωτάτᾱ idiōtátā	ἰδιωτάτω idiōtátō	ἰδιωτάτους idiōtátous	ἰδιωτάτᾱς idiōtátās	ἰδιώτατᾰ idiṓtata
Vocative	ἰδιώτατε idiṓtate	ἰδιωτάτη idiōtátē	ἰδιώτατον idiṓtaton	ἰδιωτάτω idiōtátō	ἰδιωτάτᾱ idiōtátā	ἰδιωτάτω idiōtátō	ἰδιώτατοι idiṓtatoi	ἰδιώταται idiṓtatai	ἰδιώτατᾰ idiṓtata
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	ἰδιωτάτως idiōtátōs			ἰδιωτατότερος idiōtatóteros			ἰδιωτατότᾰτος idiōtatótatos
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.