ἀλλοδαπός

Ancient Greek

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /al.lo.da.pós/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /al.lo.daˈpos/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /al.lo.ðaˈpos/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /al.lo.ðaˈpos/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /a.lo.ðaˈpos/

Adjective

ἀλλοδαπός • (allodapós) m (feminine ἀλλοδαπή, neuter ἀλλοδαπόν); first/second declension

foreign
Synonym: ξένος (xénos)

Declension

First and second declension of ἀλλοδαπός; ἀλλοδαπή; ἀλλοδαπόν (Attic)

Number	Singular			Dual			Plural
Case/Gender	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter	Masculine	Feminine	Neuter
Nominative	ἀλλοδαπός allodapós	ἀλλοδαπή allodapḗ	ἀλλοδαπόν allodapón	ἀλλοδαπώ allodapṓ	ἀλλοδαπᾱ́ allodapā́	ἀλλοδαπώ allodapṓ	ἀλλοδαποί allodapoí	ἀλλοδαπαί allodapaí	ἀλλοδαπᾰ́ allodapá
Genitive	ἀλλοδαποῦ allodapoû	ἀλλοδαπῆς allodapês	ἀλλοδαποῦ allodapoû	ἀλλοδαποῖν allodapoîn	ἀλλοδαπαῖν allodapaîn	ἀλλοδαποῖν allodapoîn	ἀλλοδαπῶν allodapôn	ἀλλοδαπῶν allodapôn	ἀλλοδαπῶν allodapôn
Dative	ἀλλοδαπῷ allodapôi	ἀλλοδαπῇ allodapêi	ἀλλοδαπῷ allodapôi	ἀλλοδαποῖν allodapoîn	ἀλλοδαπαῖν allodapaîn	ἀλλοδαποῖν allodapoîn	ἀλλοδαποῖς allodapoîs	ἀλλοδαπαῖς allodapaîs	ἀλλοδαποῖς allodapoîs
Accusative	ἀλλοδαπόν allodapón	ἀλλοδαπήν allodapḗn	ἀλλοδαπόν allodapón	ἀλλοδαπώ allodapṓ	ἀλλοδαπᾱ́ allodapā́	ἀλλοδαπώ allodapṓ	ἀλλοδαπούς allodapoús	ἀλλοδαπᾱ́ς allodapā́s	ἀλλοδαπᾰ́ allodapá
Vocative	ἀλλοδαπέ allodapé	ἀλλοδαπή allodapḗ	ἀλλοδαπόν allodapón	ἀλλοδαπώ allodapṓ	ἀλλοδαπᾱ́ allodapā́	ἀλλοδαπώ allodapṓ	ἀλλοδαποί allodapoí	ἀλλοδαπαί allodapaí	ἀλλοδαπᾰ́ allodapá
Derived forms	Adverb			Comparative			Superlative
Derived forms	ἀλλοδαπῶς allodapôs			ἀλλοδαπότερος allodapóteros			ἀλλοδαπότᾰτος allodapótatos
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

Related terms

παντοδαπός (pantodapós)

Descendants

Greek: αλλοδαπός (allodapós)

ἀλλοδαπός

Ancient Greek

Pronunciation

Adjective

Declension

Related terms

Descendants

Further reading