ἀκολουθέω

Ancient Greek

Etymology

From ἀκόλουθος (akólouthos, “following”) +‎ -έω (-éō, verbal suffix)

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /a.ko.loː.tʰé.ɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /a.ko.luˈtʰɛ.o/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /a.ko.luˈθe.o/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /a.ko.luˈθe.o/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /a.ko.luˈθe.o/

Verb

ἀκολουθέω • (akolouthéō)

(transitive, intransitive) to follow, go after, go with [+dative or rarely accusative = someone] or with prepositions such as σύν (sún) and the dative, μετά (metá) and the genitive, or ἐπί (epí) and the accusative
- 388 BCE, Aristophanes, Plutus 19
- 380 BCE, Plato, The Republic 474C
- 428 BCE – 347 BCE, Plato, Laches 187E
- 445 BCE – 380 BCE, Lysias, Collected Works 193.18
- 436 BCE – 338 BCE, Isocrates, Collected Works 299C
- 430 BCE – 354 BCE, Xenophon, Anabasis 7.5.3
- 388 BCE, Aristophanes, Plutus 13
- 342 BCE – 290 BCE, Menander, Unknown Work 32
- 460 BCE – 395 BCE, Thucydides, History of the Peloponnesian War 2.98
- 342 BCE – 290 BCE, Menander, The Flatterer 3
(figuratively)
1. (transitive) to follow one in a thing, let oneself be led by [+dative or rarely accusative = someone or something]
  - 460 BCE – 395 BCE, Thucydides, History of the Peloponnesian War 3.38
  - 384 BCE – 322 BCE, Demosthenes, First Philippic 39
  - 384 BCE – 322 BCE, Demosthenes, Against Timocrates 95
  - 440 BCE – 390 BCE, Andocides, Collected Works 31.55
2. (transitive) to follow the thread of a discourse
  - 428 BCE – 347 BCE, Plato, Phaedo 107B
3. (of things, transitive) to follow, be consequent on
  - 380 BCE, Plato, The Republic 332D
  - 380 BCE, Plato, The Republic 400E
  - 384 BCE – 322 BCE, Aristotle, History of Animals 2.1.3
4. (intransitive) it follows
  - 384 BCE – 322 BCE, Aristotle, Categories 12.2

Inflection

Present: ἀκολουθέω, ἀκολουθέομαι (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἀκολουθέω	ἀκολουθέεις	ἀκολουθέει	ἀκολουθέετον	ἀκολουθέετον	ἀκολουθέομεν	ἀκολουθέετε	ἀκολουθέουσῐ(ν)
	subjunctive	ἀκολουθέω	ἀκολουθέῃς	ἀκολουθέῃ	ἀκολουθέητον	ἀκολουθέητον	ἀκολουθέωμεν	ἀκολουθέητε	ἀκολουθέωσῐ(ν)
	optative	ἀκολουθέοιμῐ	ἀκολουθέοις	ἀκολουθέοι	ἀκολουθέοιτον	ἀκολουθεοίτην	ἀκολουθέοιμεν	ἀκολουθέοιτε	ἀκολουθέοιεν
	imperative		ἀκολούθεε	ἀκολουθεέτω	ἀκολουθέετον	ἀκολουθεέτων		ἀκολουθέετε	ἀκολουθεόντων
middle/ passive	indicative	ἀκολουθέομαι	ἀκολουθέῃ, ἀκολουθέει	ἀκολουθέεται	ἀκολουθέεσθον	ἀκολουθέεσθον	ἀκολουθεόμεθᾰ	ἀκολουθέεσθε	ἀκολουθέονται
	subjunctive	ἀκολουθέωμαι	ἀκολουθέῃ	ἀκολουθέηται	ἀκολουθέησθον	ἀκολουθέησθον	ἀκολουθεώμεθᾰ	ἀκολουθέησθε	ἀκολουθέωνται
	optative	ἀκολουθεοίμην	ἀκολουθέοιο	ἀκολουθέοιτο	ἀκολουθέοισθον	ἀκολουθεοίσθην	ἀκολουθεοίμεθᾰ	ἀκολουθέοισθε	ἀκολουθέοιντο
	imperative		ἀκολουθέου	ἀκολουθεέσθω	ἀκολουθέεσθον	ἀκολουθεέσθων		ἀκολουθέεσθε	ἀκολουθεέσθων
		active				middle/passive
infinitive		ἀκολουθέειν				ἀκολουθέεσθαι
participle	m	ἀκολουθέων				ἀκολουθεόμενος
	f	ἀκολουθέουσᾰ				ἀκολουθεομένη
	n	ἀκολουθέον				ἀκολουθεόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Present: ἀκολουθῶ, ἀκολουθοῦμαι (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἀκολουθῶ	ἀκολουθεῖς	ἀκολουθεῖ	ἀκολουθεῖτον	ἀκολουθεῖτον	ἀκολουθοῦμεν	ἀκολουθεῖτε	ἀκολουθοῦσῐ(ν)
	subjunctive	ἀκολουθῶ	ἀκολουθῇς	ἀκολουθῇ	ἀκολουθῆτον	ἀκολουθῆτον	ἀκολουθῶμεν	ἀκολουθῆτε	ἀκολουθῶσῐ(ν)
	optative	ἀκολουθοίην, ἀκολουθοῖμῐ	ἀκολουθοίης, ἀκολουθοῖς	ἀκολουθοίη, ἀκολουθοῖ	ἀκολουθοῖτον, ἀκολουθοίητον	ἀκολουθοίτην, ἀκολουθοιήτην	ἀκολουθοῖμεν, ἀκολουθοίημεν	ἀκολουθοῖτε, ἀκολουθοίητε	ἀκολουθοῖεν, ἀκολουθοίησᾰν
	imperative		ἀκολούθει	ἀκολουθείτω	ἀκολουθεῖτον	ἀκολουθείτων		ἀκολουθεῖτε	ἀκολουθούντων
middle/ passive	indicative	ἀκολουθοῦμαι	ἀκολουθεῖ, ἀκολουθῇ	ἀκολουθεῖται	ἀκολουθεῖσθον	ἀκολουθεῖσθον	ἀκολουθούμεθᾰ	ἀκολουθεῖσθε	ἀκολουθοῦνται
	subjunctive	ἀκολουθῶμαι	ἀκολουθῇ	ἀκολουθῆται	ἀκολουθῆσθον	ἀκολουθῆσθον	ἀκολουθώμεθᾰ	ἀκολουθῆσθε	ἀκολουθῶνται
	optative	ἀκολουθοίμην	ἀκολουθοῖο	ἀκολουθοῖτο	ἀκολουθοῖσθον	ἀκολουθοίσθην	ἀκολουθοίμεθᾰ	ἀκολουθοῖσθε	ἀκολουθοῖντο
	imperative		ἀκολουθοῦ	ἀκολουθείσθω	ἀκολουθεῖσθον	ἀκολουθείσθων		ἀκολουθεῖσθε	ἀκολουθείσθων
		active				middle/passive
infinitive		ἀκολουθεῖν				ἀκολουθεῖσθαι
participle	m	ἀκολουθῶν				ἀκολουθούμενος
	f	ἀκολουθοῦσᾰ				ἀκολουθουμένη
	n	ἀκολουθοῦν				ἀκολουθούμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἡκολούθεον, ἡκολουθεόμην (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἡκολούθεον	ἡκολούθεες	ἡκολούθεε(ν)	ἡκολουθέετον	ἡκολουθεέτην	ἡκολουθέομεν	ἡκολουθέετε	ἡκολούθεον
middle/ passive	indicative	ἡκολουθεόμην	ἡκολουθέου	ἡκολουθέετο	ἡκολουθέεσθον	ἡκολουθεέσθην	ἡκολουθεόμεθᾰ	ἡκολουθέεσθε	ἡκολουθέοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἡκολούθουν, ἡκολουθούμην (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἡκολούθουν	ἡκολούθεις	ἡκολούθει	ἡκολουθεῖτον	ἡκολουθείτην	ἡκολουθοῦμεν	ἡκολουθεῖτε	ἡκολούθουν
middle/ passive	indicative	ἡκολουθούμην	ἡκολουθοῦ	ἡκολουθεῖτο	ἡκολουθεῖσθον	ἡκολουθείσθην	ἡκολουθούμεθᾰ	ἡκολουθεῖσθε	ἡκολουθοῦντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: ἀκολουθήσω, ἀκολουθήσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἀκολουθήσω	ἀκολουθήσεις	ἀκολουθήσει	ἀκολουθήσετον	ἀκολουθήσετον	ἀκολουθήσομεν	ἀκολουθήσετε	ἀκολουθήσουσῐ(ν)
active	optative	ἀκολουθήσοιμῐ	ἀκολουθήσοις	ἀκολουθήσοι	ἀκολουθήσοιτον	ἀκολουθησοίτην	ἀκολουθήσοιμεν	ἀκολουθήσοιτε	ἀκολουθήσοιεν
middle	indicative	ἀκολουθήσομαι	ἀκολουθήσῃ, ἀκολουθήσει	ἀκολουθήσεται	ἀκολουθήσεσθον	ἀκολουθήσεσθον	ἀκολουθησόμεθᾰ	ἀκολουθήσεσθε	ἀκολουθήσονται
middle	optative	ἀκολουθησοίμην	ἀκολουθήσοιο	ἀκολουθήσοιτο	ἀκολουθήσοισθον	ἀκολουθησοίσθην	ἀκολουθησοίμεθᾰ	ἀκολουθήσοισθε	ἀκολουθήσοιντο
		active			middle
infinitive		ἀκολουθήσειν			ἀκολουθήσεσθαι
participle	m	ἀκολουθήσων			ἀκολουθησόμενος
	f	ἀκολουθήσουσᾰ			ἀκολουθησομένη
	n	ἀκολουθῆσον			ἀκολουθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Synonyms

(follow): ἕπομαι (hépomai)

References

ἀκολουθέω in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
ἀκολουθέω in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
ἀκολουθέω in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
ἀκολουθέω in the Diccionario Griego–Español en línea (2006–2018)
G190 in Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible, 1979

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.