ไทย

Thai

Etymology 1

Pronunciation

Orthographic		ไทย ai d y
Phonemic		ไท ai d
Romanization	Paiboon	tai
	Royal Institute	thai
(standard) IPA^(key)		/tʰaj˧/

Proper noun

ไทย • (tai)

(ประเทศ~, เมือง~, ราชอาณาจักร~) Thailand.
(ภาษา~) Thai language.
(ชาว~, คน~) Thai person.
- 2005, ฉัตรชัย ดุริยประณีต, ลาวม่านแก้ว:
  
  ล่องลอยเอยจากพิมาน ข้ามสีทันดรตระการ สู่แคว้น แดนไทย
  lɔ̂ng-lɔɔi əəi jàak pí-maan · kâam sǐi-tan-dɔɔn dtrà-gaan · sùu kwɛ́ɛn dɛɛn tai
  You flew, ah, from a vimāna across the wide sea of Sīdantara unto the realm, the land of the Thais.

Derived terms

Derived terms

ผัดไทย (pàt-tai)

พริกไทย (prík-tai)

Noun

ไทย • (tai)

(archaic, poetic) person; human being.

See also

See also

ไท (tái)

Etymology 2

Pali deyya

Pronunciation

Orthographic		ไทย ai d y
Phonemic		[bound form] ไท-ยะ- ai d – y a –
Romanization	Paiboon	tai-yá-
	Royal Institute	thai-ya-
(standard) IPA^(key)		/tʰaj˧.ja˦˥./

Adjective

ไทย • (tai-yá-)

should (do)
- ไทยทาน
  givable

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.