โบย

Thai

Pronunciation

Orthographic/Phonemic		โบย o ɓ y
Romanization	Paiboon	booi
	Royal Institute	boi
(standard) IPA^(key)		/boːj˧/

Verb

โบย • (booi) (abstract noun การโบย)

to beat with a cane, stick, etc, as punishment.
- 1914, ชิต บุรทัต, สามัคคีเภทคำฉันท์:
  
  พวก ราชมัล โดย พลโบยมิ ใช่เบา สุดหัตถะแห่ง เขา ขณะ หวด สิ พึง กลัว
  pûuak râat-chá-man dooi · pá-lá booi mí châi bao · sùt hàt-tà hɛ̀ng kǎo · kà-nà hùuat sì pʉng gluua
  And hardly and wildly those royal enforcers beat him using all their strength. Each strike, indeed, struck terror into the onlookers.

Synonyms

เฆี่ยน (kîian)

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.