แม่หยัวเมือง

Thai

Alternative forms

แม่ยั่วเมือง
แม่หญัวเมือง

แม่หญั่วเมือง
แม่หยั่วเมือง

แม่อยัวเมือง
แม่อยั่วเมือง

Etymology

Of uncertain origin. Possibly from contraction or corruption of แม่อยู่หัว (mɛ̂ɛ-yùu-hǔua, literally “lady above heads”) +‎ เมือง (mʉʉang, literally “city, town; nation”); literally "lady above all heads in the nation".

Pronunciation

Orthographic		แม่หยัวเมือง æ m ˋ h y ạ w e m ụ̄ ɒ ŋ
Phonemic		แม่-หฺยัว-เมือง æ m ˋ – h ̥ y ạ w – e m ụ̄ ɒ ŋ
Romanization	Paiboon	mɛ̂ɛ-yǔua-mʉʉang
	Royal Institute	mae-yua-mueang
(standard) IPA^(key)		/mɛː˥˩.jua̯˩˩˦.mɯa̯ŋ˧/

Noun

แม่หยัวเมือง • (mɛ̂ɛ-yǔua-mʉʉang)

(historical) an honorific given to a chief concubine of a monarch.

Notes

Under old Thai laws, a male monarch could have four chief concubines, called สนมเอก (sà-nǒm-èek). The four were given the following noble titles: อินสุเรนทร์, ศรีสุดาจันทร์, อินทรเทวี, ศรีจุฬาลักษณ์.

Derived terms

แม่หยัว

หยัวเมือง

Related terms

พระเจ้าอยู่หัว

พ่ออยู่หัว

แม่อยู่หัว (mɛ̂ɛ-yùu-hǔua)

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.