हस्तिन्

Sanskrit

From हस्त (hasta, “hand”); literally meaning "having a hand" (i.e., a trunk).

हस्तिन् • (hastin) m

Masculine in-stem declension of हस्तिन् (hastin)
	Singular	Dual	Plural
Nominative	हस्ती hastī	हस्तिनौ / हस्तिना¹ hastinau / hastinā¹	हस्तिनः hastinaḥ
Vocative	हस्तिन् hastin	हस्तिनौ / हस्तिना¹ hastinau / hastinā¹	हस्तिनः hastinaḥ
Accusative	हस्तिनम् hastinam	हस्तिनौ / हस्तिना¹ hastinau / hastinā¹	हस्तिनः hastinaḥ
Instrumental	हस्तिना hastinā	हस्तिभ्याम् hastibhyām	हस्तिभिः hastibhiḥ
Dative	हस्तिने hastine	हस्तिभ्याम् hastibhyām	हस्तिभ्यः hastibhyaḥ
Ablative	हस्तिनः hastinaḥ	हस्तिभ्याम् hastibhyām	हस्तिभ्यः hastibhyaḥ
Genitive	हस्तिनः hastinaḥ	हस्तिनोः hastinoḥ	हस्तिनाम् hastinām
Locative	हस्तिनि hastini	हस्तिनोः hastinoḥ	हस्तिषु hastiṣu
Notes	¹Vedic

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.