स्वधा

Sanskrit

Etymology

From Proto-Indo-Aryan *swádʰaH, from Proto-Indo-Iranian *swádʰaH, from Proto-Indo-European *swe-dʰh₁-. Cognate to Latin sodālis, Ancient Greek ἔθος (éthos).

Pronunciation

Noun

स्वधा • (svadhā́, svádhā) f

  1. custom, habit, natural state
  2. inherent power

Declension

Feminine ā-stem declension of स्वधा (svadhā́)
Singular Dual Plural
Nominative स्वधा
svadhā́		 स्वधे
svadhé		 स्वधाः
svadhā́ḥ
Vocative स्वधे
svádhe		 स्वधे
svádhe		 स्वधाः
svádhāḥ
Accusative स्वधाम्
svadhā́m		 स्वधे
svadhé		 स्वधाः
svadhā́ḥ
Instrumental स्वधया / स्वधा¹
svadháyā / svadhā́¹		 स्वधाभ्याम्
svadhā́bhyām		 स्वधाभिः
svadhā́bhiḥ
Dative स्वधायै
svadhā́yai		 स्वधाभ्याम्
svadhā́bhyām		 स्वधाभ्यः
svadhā́bhyaḥ
Ablative स्वधायाः
svadhā́yāḥ		 स्वधाभ्याम्
svadhā́bhyām		 स्वधाभ्यः
svadhā́bhyaḥ
Genitive स्वधायाः
svadhā́yāḥ		 स्वधयोः
svadháyoḥ		 स्वधानाम्
svadhā́nām
Locative स्वधायाम्
svadhā́yām		 स्वधयोः
svadháyoḥ		 स्वधासु
svadhā́su
Notes
  • ¹Vedic
Feminine ā-stem declension of स्वधा (svádhā)
Singular Dual Plural
Nominative स्वधा
svádhā		 स्वधे
svádhe		 स्वधाः
svádhāḥ
Vocative स्वधे
svádhe		 स्वधे
svádhe		 स्वधाः
svádhāḥ
Accusative स्वधाम्
svádhām		 स्वधे
svádhe		 स्वधाः
svádhāḥ
Instrumental स्वधया / स्वधा¹
svádhayā / svádhā¹		 स्वधाभ्याम्
svádhābhyām		 स्वधाभिः
svádhābhiḥ
Dative स्वधायै
svádhāyai		 स्वधाभ्याम्
svádhābhyām		 स्वधाभ्यः
svádhābhyaḥ
Ablative स्वधायाः
svádhāyāḥ		 स्वधाभ्याम्
svádhābhyām		 स्वधाभ्यः
svádhābhyaḥ
Genitive स्वधायाः
svádhāyāḥ		 स्वधयोः
svádhayoḥ		 स्वधानाम्
svádhānām
Locative स्वधायाम्
svádhāyām		 स्वधयोः
svádhayoḥ		 स्वधासु
svádhāsu
Notes
  • ¹Vedic

References

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 1278
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.