रघु
Sanskrit
Etymology
From Proto-Indo-Aryan *Hragʰúṣ, from Proto-Indo-Iranian *Hragʰúš, from Proto-Indo-European *h₁léngʰus. Compare Latin levis (“light; quick”), Ancient Greek ἐλαχύς (elakhús, “small”), Old Church Slavonic льгъкъ (lĭgŭkŭ, “light”). See also लघु (laghu).
Pronunciation
Adjective
रघु • (raghú)
Declension
| Masculine u-stem declension of रघु | |||
|---|---|---|---|
| Nom. sg. | रघुः (raghuḥ) | ||
| Gen. sg. | रघोः (raghoḥ) | ||
| Singular | Dual | Plural | |
| Nominative | रघुः (raghuḥ) | रघू (raghū) | रघवः (raghavaḥ) |
| Vocative | रघो (ragho) | रघू (raghū) | रघवः (raghavaḥ) |
| Accusative | रघुम् (raghum) | रघू (raghū) | रघून् (raghūn) |
| Instrumental | रघुना (raghunā) | रघुभ्याम् (raghubhyām) | रघुभिः (raghubhiḥ) |
| Dative | रघवे (raghave) | रघुभ्याम् (raghubhyām) | रघुभ्यः (raghubhyaḥ) |
| Ablative | रघोः (raghoḥ) | रघुभ्याम् (raghubhyām) | रघुभ्यः (raghubhyaḥ) |
| Genitive | रघोः (raghoḥ) | रघ्वोः (raghvoḥ) | रघूनाम् (raghūnām) |
| Locative | रघौ (raghau) | रघ्वोः (raghvoḥ) | रघुषु (raghuṣu) |
| Feminine ī-stem declension of रघु | |||
|---|---|---|---|
| Nom. sg. | रघ्वी (raghvī) | ||
| Gen. sg. | रघ्व्याः (raghvyāḥ) | ||
| Singular | Dual | Plural | |
| Nominative | रघ्वी (raghvī) | रघ्व्यौ (raghvyau) | रघ्व्यः (raghvyaḥ) |
| Vocative | रघ्वि (raghvi) | रघ्व्यौ (raghvyau) | रघ्व्यः (raghvyaḥ) |
| Accusative | रघ्वीम् (raghvīm) | रघ्व्यौ (raghvyau) | रघ्वीः (raghvīḥ) |
| Instrumental | रघ्व्या (raghvyā) | रघ्वीभ्याम् (raghvībhyām) | रघ्वीभिः (raghvībhiḥ) |
| Dative | रघ्व्यै (raghvyai) | रघ्वीभ्याम् (raghvībhyām) | रघ्वीभ्यः (raghvībhyaḥ) |
| Ablative | रघ्व्याः (raghvyāḥ) | रघ्वीभ्याम् (raghvībhyām) | रघ्वीभ्यः (raghvībhyaḥ) |
| Genitive | रघ्व्याः (raghvyāḥ) | रघ्व्योः (raghvyoḥ) | रघ्वीनाम् (raghvīnām) |
| Locative | रघ्व्याम् (raghvyām) | रघ्व्योः (raghvyoḥ) | रघ्वीषु (raghvīṣu) |
| Neuter u-stem declension of रघु | |||
|---|---|---|---|
| Nom. sg. | रघु (raghu) | ||
| Gen. sg. | रघुनः (raghunaḥ) | ||
| Singular | Dual | Plural | |
| Nominative | रघु (raghu) | रघुनी (raghunī) | रघूनि (raghūni) |
| Vocative | रघु (raghu) | रघुनी (raghunī) | रघूनि (raghūni) |
| Accusative | रघु (raghu) | रघुनी (raghunī) | रघूनि (raghūni) |
| Instrumental | रघुना (raghunā) | रघुभ्याम् (raghubhyām) | रघुभिः (raghubhiḥ) |
| Dative | रघुने (raghune) | रघुभ्याम् (raghubhyām) | रघुभ्यः (raghubhyaḥ) |
| Ablative | रघुनः (raghunaḥ) | रघुभ्याम् (raghubhyām) | रघुभ्यः (raghubhyaḥ) |
| Genitive | रघुनः (raghunaḥ) | रघुनोः (raghunoḥ) | रघूनाम् (raghūnām) |
| Locative | रघुनि (raghuni) | रघुनोः (raghunoḥ) | रघुषु (raghuṣu) |
Noun
रघु • (raghú) m
- a racer
Proper noun
रघु • (raghú) m
- A male given name, equivalent to English Raghu, famously held by:
- Raghu, grandfather of Dasharatha of the Ramayana
- a son of Gautama Buddha
- various authors
- The poem रघु-वंश (cf. next)
Derived terms
Descendants
- → Telugu: రఘువు (raghuvu)
References
- Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0860
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.