पानीय
Sanskrit
Etymology
From पान (pāna).
Noun
पानीय • (pānīya) n
Declension
| Neuter a-stem declension of पानीय | |||
|---|---|---|---|
| Nom. sg. | पानीयम् (pānīyam) | ||
| Gen. sg. | पानीयस्य (pānīyasya) | ||
| Singular | Dual | Plural | |
| Nominative | पानीयम् (pānīyam) | पानीये (pānīye) | पानीयानि (pānīyāni) |
| Vocative | पानीय (pānīya) | पानीये (pānīye) | पानीयानि (pānīyāni) |
| Accusative | पानीयम् (pānīyam) | पानीये (pānīye) | पानीयानि (pānīyāni) |
| Instrumental | पानीयेन (pānīyena) | पानीयाभ्याम् (pānīyābhyām) | पानीयैः (pānīyaiḥ) |
| Dative | पानीयाय (pānīyāya) | पानीयाभ्याम् (pānīyābhyām) | पानीयेभ्यः (pānīyebhyaḥ) |
| Ablative | पानीयात् (pānīyāt) | पानीयाभ्याम् (pānīyābhyām) | पानीयेभ्यः (pānīyebhyaḥ) |
| Genitive | पानीयस्य (pānīyasya) | पानीययोः (pānīyayoḥ) | पानीयानाम् (pānīyānām) |
| Locative | पानीये (pānīye) | पानीययोः (pānīyayoḥ) | पानीयेषु (pānīyeṣu) |
Descendants
Adjective
पानीय • (pānīya)
- drinkable
- to be drunk
- (archaic) to be protected, cherished, or preserved
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.