दिति

See also: दाँत, दाता, दूत, दांत, दातृ, and दत्

Sanskrit

From Proto-Indo-Iranian *dítiṣ, from Proto-Indo-Iranian *dítiš, from Proto-Indo-European *déh₃tis (“(the act of) giving”).

दिति • (diti) f

Feminine i-stem declension of दिति
Nom. sg.	दितिः (ditiḥ)
Gen. sg.	दित्याः / दितेः (dityāḥ / diteḥ)
	Singular	Dual	Plural
Nominative	दितिः (ditiḥ)	दिती (ditī)	दितयः (ditayaḥ)
Vocative	दिते (dite)	दिती (ditī)	दितयः (ditayaḥ)
Accusative	दितिम् (ditim)	दिती (ditī)	दितीः (ditīḥ)
Instrumental	दित्या (dityā)	दितिभ्याम् (ditibhyām)	दितिभिः (ditibhiḥ)
Dative	दित्यै / दितये (dityai / ditaye)	दितिभ्याम् (ditibhyām)	दितिभ्यः (ditibhyaḥ)
Ablative	दित्याः / दितेः (dityāḥ / diteḥ)	दितिभ्याम् (ditibhyām)	दितिभ्यः (ditibhyaḥ)
Genitive	दित्याः / दितेः (dityāḥ / diteḥ)	दित्योः (dityoḥ)	दितीनाम् (ditīnām)
Locative	दित्याम् / दितौ (dityām / ditau)	दित्योः (dityoḥ)	दितिषु (ditiṣu)

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.