तित्तिर

Sanskrit

Etymology

From Proto-Indo-European *teter (grouse). Cognate with Ancient Greek τετράων (tetráōn), Latin turtur, Old Armenian տատրակ (tatrak).

Noun

तित्तिर (tittirá) m

  1. partridge

Declension

Masculine a-stem declension of तित्तिर
Nom. sg. तित्तिरः (tittiraḥ)
Gen. sg. तित्तिरस्य (tittirasya)
Singular Dual Plural
Nominative तित्तिरः (tittiraḥ) तित्तिरौ (tittirau) तित्तिराः (tittirāḥ)
Vocative तित्तिर (tittira) तित्तिरौ (tittirau) तित्तिराः (tittirāḥ)
Accusative तित्तिरम् (tittiram) तित्तिरौ (tittirau) तित्तिरान् (tittirān)
Instrumental तित्तिरेण (tittireṇa) तित्तिराभ्याम् (tittirābhyām) तित्तिरैः (tittiraiḥ)
Dative तित्तिराय (tittirāya) तित्तिराभ्याम् (tittirābhyām) तित्तिरेभ्यः (tittirebhyaḥ)
Ablative तित्तिरात् (tittirāt) तित्तिराभ्याम् (tittirābhyām) तित्तिरेभ्यः (tittirebhyaḥ)
Genitive तित्तिरस्य (tittirasya) तित्तिरयोः (tittirayoḥ) तित्तिराणाम् (tittirāṇām)
Locative तित्तिरे (tittire) तित्तिरयोः (tittirayoḥ) तित्तिरेषु (tittireṣu)

Descendants

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.