अयन
Sanskrit
Etymology
From √अय् (√ay, “to go”) + -अन (-ana). Cognate to Avestan 𐬀𐬌𐬌𐬀𐬥𐬀 (aiiana).
Pronunciation
Noun
अयन • (áyana) n
Declension
| Neuter a-stem declension of अयन (áyana) | |||
|---|---|---|---|
| Singular | Dual | Plural | |
| Nominative | अयनम् áyanam |
अयने áyane |
अयनानि / अयना¹ áyanāni / áyanā¹ |
| Vocative | अयन áyana |
अयने áyane |
अयनानि / अयना¹ áyanāni / áyanā¹ |
| Accusative | अयनम् áyanam |
अयने áyane |
अयनानि / अयना¹ áyanāni / áyanā¹ |
| Instrumental | अयनेन áyanena |
अयनाभ्याम् áyanābhyām |
अयनैः / अयनेभिः¹ áyanaiḥ / áyanebhiḥ¹ |
| Dative | अयनाय áyanāya |
अयनाभ्याम् áyanābhyām |
अयनेभ्यः áyanebhyaḥ |
| Ablative | अयनात् áyanāt |
अयनाभ्याम् áyanābhyām |
अयनेभ्यः áyanebhyaḥ |
| Genitive | अयनस्य áyanasya |
अयनयोः áyanayoḥ |
अयनानाम् áyanānām |
| Locative | अयने áyane |
अयनयोः áyanayoḥ |
अयनेषु áyaneṣu |
| Notes |
| ||
References
- Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 84
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.