كفاية
Arabic
Noun
كِفَايَة • (kifāya) f
- verbal noun of كَفَى (kafā) (form I)
Declension
Declension of noun كِفَايَة (kifāya)
| Singular | singular triptote in ـَة (-a) | ||
|---|---|---|---|
| Indefinite | Definite | Construct | |
| Informal | كِفَايَة kifāya |
الْكِفَايَة al-kifāya |
كِفَايَة kifāyat |
| Nominative | كِفَايَةٌ kifāyatun |
الْكِفَايَةُ al-kifāyatu |
كِفَايَةُ kifāyatu |
| Accusative | كِفَايَةً kifāyatan |
الْكِفَايَةَ al-kifāyata |
كِفَايَةَ kifāyata |
| Genitive | كِفَايَةٍ kifāyatin |
الْكِفَايَةِ al-kifāyati |
كِفَايَةِ kifāyati |
Descendants
- Persian: کفايت (kifâyat)
- Hindi: किफ़ायत (kifāyat)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.