قارض
Arabic
Etymology
From the root ق ر ض (q-r-ḍ); compare قَرَضَ (qaraḍa, “to lend money”).
Verb
قَارَضَ • (qāraḍa) III, non-past يُقَارِضُ (yuqāriḍu)
Conjugation
Conjugation of
قَارَضَ
(form-III sound)| verbal nouns الْمَصَادِر |
مُقَارَضَة or قِرَاض muqāraḍa or qirāḍ | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| active participle اِسْم الْفَاعِل |
مُقَارِض muqāriḍ | |||||||||||
| passive participle اِسْم الْمَفْعُول |
مُقَارَض muqāraḍ | |||||||||||
| active voice الْفِعْل الْمَعْلُوم | ||||||||||||
| singular الْمُفْرَد |
dual الْمُثَنَّى |
plural الْجَمْع | ||||||||||
| 1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب | |||||
| past (perfect) indicative الْمَاضِي |
m | qāraḍtu |
qāraḍta |
قَارَضَ qāraḍa |
قَارَضْتُمَا qāraḍtumā |
قَارَضَا qāraḍā |
qāraḍnā |
qāraḍtum |
qāraḍū | |||
| f | qāraḍti |
qāraḍat |
قَارَضَتَا qāraḍatā |
qāraḍtunna |
qāraḍna | |||||||
| non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع |
m | ʾuqāriḍu |
tuqāriḍu |
yuqāriḍu |
تُقَارِضَانِ tuqāriḍāni |
يُقَارِضَانِ yuqāriḍāni |
nuqāriḍu |
tuqāriḍūna |
yuqāriḍūna | |||
| f | tuqāriḍīna |
tuqāriḍu |
تُقَارِضَانِ tuqāriḍāni |
tuqāriḍna |
yuqāriḍna | |||||||
| subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب |
m | ʾuqāriḍa |
tuqāriḍa |
yuqāriḍa |
تُقَارِضَا tuqāriḍā |
يُقَارِضَا yuqāriḍā |
nuqāriḍa |
tuqāriḍū |
يُقَارِضُوا yuqāriḍū | |||
| f | tuqāriḍī |
tuqāriḍa |
تُقَارِضَا tuqāriḍā |
tuqāriḍna |
yuqāriḍna | |||||||
| jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم |
m | ʾuqāriḍ |
tuqāriḍ |
yuqāriḍ |
تُقَارِضَا tuqāriḍā |
يُقَارِضَا yuqāriḍā |
nuqāriḍ |
tuqāriḍū |
يُقَارِضُوا yuqāriḍū | |||
| f | tuqāriḍī |
tuqāriḍ |
تُقَارِضَا tuqāriḍā |
tuqāriḍna |
yuqāriḍna | |||||||
| imperative الْأَمْر |
m | قَارِضْ qāriḍ |
قَارِضَا qāriḍā |
qāriḍū |
||||||||
| f | qāriḍī |
qāriḍna | ||||||||||
| passive voice الْفِعْل الْمَجْهُول | ||||||||||||
| singular الْمُفْرَد |
dual الْمُثَنَّى |
plural الْجَمْع | ||||||||||
| 1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب | |||||
| past (perfect) indicative الْمَاضِي |
m | qūriḍtu |
qūriḍta |
qūriḍa |
قُورِضْتُمَا qūriḍtumā |
قُورِضَا qūriḍā |
qūriḍnā |
qūriḍtum |
qūriḍū | |||
| f | qūriḍti |
qūriḍat |
قُورِضَتَا qūriḍatā |
qūriḍtunna |
qūriḍna | |||||||
| non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع |
m | ʾuqāraḍu |
tuqāraḍu |
yuqāraḍu |
تُقَارَضَانِ tuqāraḍāni |
يُقَارَضَانِ yuqāraḍāni |
nuqāraḍu |
tuqāraḍūna |
yuqāraḍūna | |||
| f | tuqāraḍīna |
tuqāraḍu |
تُقَارَضَانِ tuqāraḍāni |
tuqāraḍna |
yuqāraḍna | |||||||
| subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب |
m | ʾuqāraḍa |
tuqāraḍa |
yuqāraḍa |
تُقَارَضَا tuqāraḍā |
يُقَارَضَا yuqāraḍā |
nuqāraḍa |
tuqāraḍū |
يُقَارَضُوا yuqāraḍū | |||
| f | tuqāraḍī |
tuqāraḍa |
تُقَارَضَا tuqāraḍā |
tuqāraḍna |
yuqāraḍna | |||||||
| jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم |
m | ʾuqāraḍ |
tuqāraḍ |
yuqāraḍ |
تُقَارَضَا tuqāraḍā |
يُقَارَضَا yuqāraḍā |
nuqāraḍ |
tuqāraḍū |
يُقَارَضُوا yuqāraḍū | |||
| f | tuqāraḍī |
tuqāraḍ |
تُقَارَضَا tuqāraḍā |
tuqāraḍna |
yuqāraḍna | |||||||
References
- Steingass, Francis Joseph (1884), “قارض”, in The Student's Arabic–English Dictionary, London: W.H. Allen
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.