فتش
Arabic
Etymology
From the root ف ت ش (f-t-š)
Verb
فَتَّشَ • (fattaša) II, non-past يُفَتِّشُ (yufattišu)
- to inspect, examine, look into, scrutinize, investigate
Conjugation
Conjugation of
فَتَّشَ
(form-II sound)| verbal noun الْمَصْدَر |
taftīš | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| active participle اِسْم الْفَاعِل |
mufattiš | |||||||||||
| passive participle اِسْم الْمَفْعُول |
mufattaš | |||||||||||
| active voice الْفِعْل الْمَعْلُوم | ||||||||||||
| singular الْمُفْرَد |
dual الْمُثَنَّى |
plural الْجَمْع | ||||||||||
| 1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب | |||||
| past (perfect) indicative الْمَاضِي |
m | fattaštu |
fattašta |
فَتَّشَ fattaša |
فَتَّشْتُمَا fattaštumā |
فَتَّشَا fattašā |
fattašnā |
fattaštum |
fattašū | |||
| f | fattašti |
fattašat |
فَتَّشَتَا fattašatā |
fattaštunna |
fattašna | |||||||
| non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع |
m | ʾufattišu |
tufattišu |
yufattišu |
تُفَتِّشَانِ tufattišāni |
يُفَتِّشَانِ yufattišāni |
nufattišu |
tufattišūna |
yufattišūna | |||
| f | tufattišīna |
tufattišu |
تُفَتِّشَانِ tufattišāni |
tufattišna |
yufattišna | |||||||
| subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب |
m | ʾufattiša |
tufattiša |
yufattiša |
تُفَتِّشَا tufattišā |
يُفَتِّشَا yufattišā |
nufattiša |
تُفَتِّشُوا tufattišū |
يُفَتِّشُوا yufattišū | |||
| f | tufattišī |
tufattiša |
تُفَتِّشَا tufattišā |
tufattišna |
yufattišna | |||||||
| jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم |
m | ʾufattiš |
tufattiš |
yufattiš |
تُفَتِّشَا tufattišā |
يُفَتِّشَا yufattišā |
nufattiš |
تُفَتِّشُوا tufattišū |
يُفَتِّشُوا yufattišū | |||
| f | tufattišī |
tufattiš |
تُفَتِّشَا tufattišā |
tufattišna |
yufattišna | |||||||
| imperative الْأَمْر |
m | فَتِّشْ fattiš |
فَتِّشَا fattišā |
fattišū |
||||||||
| f | fattišī |
fattišna | ||||||||||
| passive voice الْفِعْل الْمَجْهُول | ||||||||||||
| singular الْمُفْرَد |
dual الْمُثَنَّى |
plural الْجَمْع | ||||||||||
| 1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب | |||||
| past (perfect) indicative الْمَاضِي |
m | futtištu |
futtišta |
فُتِّشَ futtiša |
فُتِّشْتُمَا futtištumā |
فُتِّشَا futtišā |
futtišnā |
futtištum |
futtišū | |||
| f | futtišti |
futtišat |
فُتِّشَتَا futtišatā |
futtištunna |
futtišna | |||||||
| non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع |
m | ʾufattašu |
tufattašu |
yufattašu |
تُفَتَّشَانِ tufattašāni |
يُفَتَّشَانِ yufattašāni |
nufattašu |
tufattašūna |
yufattašūna | |||
| f | tufattašīna |
tufattašu |
تُفَتَّشَانِ tufattašāni |
tufattašna |
yufattašna | |||||||
| subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب |
m | ʾufattaša |
tufattaša |
yufattaša |
تُفَتَّشَا tufattašā |
يُفَتَّشَا yufattašā |
nufattaša |
تُفَتَّشُوا tufattašū |
يُفَتَّشُوا yufattašū | |||
| f | tufattašī |
tufattaša |
تُفَتَّشَا tufattašā |
tufattašna |
yufattašna | |||||||
| jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم |
m | ʾufattaš |
tufattaš |
yufattaš |
تُفَتَّشَا tufattašā |
يُفَتَّشَا yufattašā |
nufattaš |
تُفَتَّشُوا tufattašū |
يُفَتَّشُوا yufattašū | |||
| f | tufattašī |
tufattaš |
تُفَتَّشَا tufattašā |
tufattašna |
yufattašna | |||||||
References
- Lane, Edward William (1863), “فتش”, in Arabic-English Lexicon, London: Williams & Norgate
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.