عاهل
Arabic
Etymology
From the root ع ه ل (ʿ-h-l), meaning "to let livestock pasture themselves", "to have independence", "to have the power of personal discretion or determination".
Pronunciation
- IPA(key): /ʕaː.hil/
Noun
عَاهِل • (ʿāhil) m (plural عَوَاهِل (ʿawāhil))
- reigner, monarch, sovereign, emperor
- paramount chief, a leader over several tribes
- a woman without a husband
Declension
Declension of noun عَاهِل (ʿāhil)
| Singular | basic singular triptote | ||
|---|---|---|---|
| Indefinite | Definite | Construct | |
| Informal | عَاهِل ʿāhil |
الْعَاهِل al-ʿāhil |
عَاهِل ʿāhil |
| Nominative | عَاهِلٌ ʿāhilun |
الْعَاهِلُ al-ʿāhilu |
عَاهِلُ ʿāhilu |
| Accusative | عَاهِلًا ʿāhilan |
الْعَاهِلَ al-ʿāhila |
عَاهِلَ ʿāhila |
| Genitive | عَاهِلٍ ʿāhilin |
الْعَاهِلِ al-ʿāhili |
عَاهِلِ ʿāhili |
| Dual | Indefinite | Definite | Construct |
| Informal | عَاهِلَيْن ʿāhilayn |
الْعَاهِلَيْن al-ʿāhilayn |
عَاهِلَيْ ʿāhilay |
| Nominative | عَاهِلَانِ ʿāhilāni |
الْعَاهِلَانِ al-ʿāhilāni |
عَاهِلَا ʿāhilā |
| Accusative | عَاهِلَيْنِ ʿāhilayni |
الْعَاهِلَيْنِ al-ʿāhilayni |
عَاهِلَيْ ʿāhilay |
| Genitive | عَاهِلَيْنِ ʿāhilayni |
الْعَاهِلَيْنِ al-ʿāhilayni |
عَاهِلَيْ ʿāhilay |
| Plural | basic broken plural diptote | ||
| Indefinite | Definite | Construct | |
| Informal | عَوَاهِل ʿawāhil |
الْعَوَاهِل al-ʿawāhil |
عَوَاهِل ʿawāhil |
| Nominative | عَوَاهِلُ ʿawāhilu |
الْعَوَاهِلُ al-ʿawāhilu |
عَوَاهِلُ ʿawāhilu |
| Accusative | عَوَاهِلَ ʿawāhila |
الْعَوَاهِلَ al-ʿawāhila |
عَوَاهِلَ ʿawāhila |
| Genitive | عَوَاهِلَ ʿawāhila |
الْعَوَاهِلِ al-ʿawāhili |
عَوَاهِلِ ʿawāhili |
References
- Lane, Edward William (1863), “عاهل”, in Arabic-English Lexicon, London: Williams & Norgate, pages 2184-2185
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.