صارع
Arabic
Etymology
From the root ص ر ع (ṣ-r-ʿ).
Verb
صَارَعَ • (ṣāraʿa) III, non-past يُصَارِعُ (yuṣāriʿu)
Conjugation
Conjugation of
صَارَعَ
(form-III sound)| verbal nouns الْمَصَادِر |
مُصَارَعَة or صِرَاع muṣāraʿa or ṣirāʿ | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| active participle اِسْم الْفَاعِل |
مُصَارِع muṣāriʿ | |||||||||||
| passive participle اِسْم الْمَفْعُول |
مُصَارَع muṣāraʿ | |||||||||||
| active voice الْفِعْل الْمَعْلُوم | ||||||||||||
| singular الْمُفْرَد |
dual الْمُثَنَّى |
plural الْجَمْع | ||||||||||
| 1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب | |||||
| past (perfect) indicative الْمَاضِي |
m | ṣāraʿtu |
ṣāraʿta |
صَارَعَ ṣāraʿa |
صَارَعْتُمَا ṣāraʿtumā |
صَارَعَا ṣāraʿā |
ṣāraʿnā |
ṣāraʿtum |
ṣāraʿū | |||
| f | ṣāraʿti |
ṣāraʿat |
صَارَعَتَا ṣāraʿatā |
ṣāraʿtunna |
ṣāraʿna | |||||||
| non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع |
m | ʾuṣāriʿu |
tuṣāriʿu |
yuṣāriʿu |
تُصَارِعَانِ tuṣāriʿāni |
يُصَارِعَانِ yuṣāriʿāni |
nuṣāriʿu |
tuṣāriʿūna |
yuṣāriʿūna | |||
| f | tuṣāriʿīna |
tuṣāriʿu |
تُصَارِعَانِ tuṣāriʿāni |
tuṣāriʿna |
yuṣāriʿna | |||||||
| subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب |
m | ʾuṣāriʿa |
tuṣāriʿa |
yuṣāriʿa |
تُصَارِعَا tuṣāriʿā |
يُصَارِعَا yuṣāriʿā |
nuṣāriʿa |
تُصَارِعُوا tuṣāriʿū |
يُصَارِعُوا yuṣāriʿū | |||
| f | tuṣāriʿī |
tuṣāriʿa |
تُصَارِعَا tuṣāriʿā |
tuṣāriʿna |
yuṣāriʿna | |||||||
| jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم |
m | ʾuṣāriʿ |
tuṣāriʿ |
yuṣāriʿ |
تُصَارِعَا tuṣāriʿā |
يُصَارِعَا yuṣāriʿā |
nuṣāriʿ |
تُصَارِعُوا tuṣāriʿū |
يُصَارِعُوا yuṣāriʿū | |||
| f | tuṣāriʿī |
tuṣāriʿ |
تُصَارِعَا tuṣāriʿā |
tuṣāriʿna |
yuṣāriʿna | |||||||
| imperative الْأَمْر |
m | صَارِعْ ṣāriʿ |
صَارِعَا ṣāriʿā |
ṣāriʿū |
||||||||
| f | ṣāriʿī |
ṣāriʿna | ||||||||||
| passive voice الْفِعْل الْمَجْهُول | ||||||||||||
| singular الْمُفْرَد |
dual الْمُثَنَّى |
plural الْجَمْع | ||||||||||
| 1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب | |||||
| past (perfect) indicative الْمَاضِي |
m | ṣūriʿtu |
ṣūriʿta |
ṣūriʿa |
صُورِعْتُمَا ṣūriʿtumā |
صُورِعَا ṣūriʿā |
ṣūriʿnā |
ṣūriʿtum |
ṣūriʿū | |||
| f | ṣūriʿti |
ṣūriʿat |
صُورِعَتَا ṣūriʿatā |
ṣūriʿtunna |
ṣūriʿna | |||||||
| non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع |
m | ʾuṣāraʿu |
tuṣāraʿu |
yuṣāraʿu |
تُصَارَعَانِ tuṣāraʿāni |
يُصَارَعَانِ yuṣāraʿāni |
nuṣāraʿu |
tuṣāraʿūna |
yuṣāraʿūna | |||
| f | tuṣāraʿīna |
tuṣāraʿu |
تُصَارَعَانِ tuṣāraʿāni |
tuṣāraʿna |
yuṣāraʿna | |||||||
| subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب |
m | ʾuṣāraʿa |
tuṣāraʿa |
yuṣāraʿa |
تُصَارَعَا tuṣāraʿā |
يُصَارَعَا yuṣāraʿā |
nuṣāraʿa |
تُصَارَعُوا tuṣāraʿū |
يُصَارَعُوا yuṣāraʿū | |||
| f | tuṣāraʿī |
tuṣāraʿa |
تُصَارَعَا tuṣāraʿā |
tuṣāraʿna |
yuṣāraʿna | |||||||
| jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم |
m | ʾuṣāraʿ |
tuṣāraʿ |
yuṣāraʿ |
تُصَارَعَا tuṣāraʿā |
يُصَارَعَا yuṣāraʿā |
nuṣāraʿ |
تُصَارَعُوا tuṣāraʿū |
يُصَارَعُوا yuṣāraʿū | |||
| f | tuṣāraʿī |
tuṣāraʿ |
تُصَارَعَا tuṣāraʿā |
tuṣāraʿna |
yuṣāraʿna | |||||||
References
- Lane, Edward William (1863), “صارع”, in Arabic-English Lexicon, London: Williams & Norgate
- Steingass, Francis Joseph (1884), “صارع”, in The Student's Arabic–English Dictionary, London: W.H. Allen
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.