حنف
Arabic
Etymology
From the root ح ن ف (ḥ-n-f).
Verb
حَنَفَ • (ḥanafa) I, non-past يَحْنِفُ (yaḥnifu)
Conjugation
Conjugation of
حَنَفَ
(form-I sound, verbal noun حَنْف)| verbal noun الْمَصْدَر |
حَنْف ḥanf | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| active participle اِسْم الْفَاعِل |
حَانِف ḥānif | |||||||||||
| passive participle اِسْم الْمَفْعُول |
مَحْنُوف maḥnūf | |||||||||||
| active voice الْفِعْل الْمَعْلُوم | ||||||||||||
| singular الْمُفْرَد |
dual الْمُثَنَّى |
plural الْجَمْع | ||||||||||
| 1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب | |||||
| past (perfect) indicative الْمَاضِي |
m | حَنَفْتُ ḥanaftu |
حَنَفْتَ ḥanafta |
حَنَفَ ḥanafa |
حَنَفْتُمَا ḥanaftumā |
حَنَفَا ḥanafā |
حَنَفْنَا ḥanafnā |
حَنَفْتُمْ ḥanaftum |
حَنَفُوا ḥanafū | |||
| f | حَنَفْتِ ḥanafti |
حَنَفَتْ ḥanafat |
حَنَفَتَا ḥanafatā |
حَنَفْتُنَّ ḥanaftunna |
حَنَفْنَ ḥanafna | |||||||
| non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع |
m | أَحْنِفُ ʾaḥnifu |
تَحْنِفُ taḥnifu |
يَحْنِفُ yaḥnifu |
تَحْنِفَانِ taḥnifāni |
يَحْنِفَانِ yaḥnifāni |
نَحْنِفُ naḥnifu |
تَحْنِفُونَ taḥnifūna |
يَحْنِفُونَ yaḥnifūna | |||
| f | تَحْنِفِينَ taḥnifīna |
تَحْنِفُ taḥnifu |
تَحْنِفَانِ taḥnifāni |
تَحْنِفْنَ taḥnifna |
يَحْنِفْنَ yaḥnifna | |||||||
| subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب |
m | أَحْنِفَ ʾaḥnifa |
تَحْنِفَ taḥnifa |
يَحْنِفَ yaḥnifa |
تَحْنِفَا taḥnifā |
يَحْنِفَا yaḥnifā |
نَحْنِفَ naḥnifa |
تَحْنِفُوا taḥnifū |
يَحْنِفُوا yaḥnifū | |||
| f | تَحْنِفِي taḥnifī |
تَحْنِفَ taḥnifa |
تَحْنِفَا taḥnifā |
تَحْنِفْنَ taḥnifna |
يَحْنِفْنَ yaḥnifna | |||||||
| jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم |
m | أَحْنِفْ ʾaḥnif |
تَحْنِفْ taḥnif |
يَحْنِفْ yaḥnif |
تَحْنِفَا taḥnifā |
يَحْنِفَا yaḥnifā |
نَحْنِفْ naḥnif |
تَحْنِفُوا taḥnifū |
يَحْنِفُوا yaḥnifū | |||
| f | تَحْنِفِي taḥnifī |
تَحْنِفْ taḥnif |
تَحْنِفَا taḥnifā |
تَحْنِفْنَ taḥnifna |
يَحْنِفْنَ yaḥnifna | |||||||
| imperative الْأَمْر |
m | اِحْنِفْ iḥnif |
اِحْنِفَا iḥnifā |
اِحْنِفُوا iḥnifū |
||||||||
| f | اِحْنِفِي iḥnifī |
اِحْنِفْنَ iḥnifna | ||||||||||
| passive voice الْفِعْل الْمَجْهُول | ||||||||||||
| singular الْمُفْرَد |
dual الْمُثَنَّى |
plural الْجَمْع | ||||||||||
| 1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب | |||||
| past (perfect) indicative الْمَاضِي |
m | حُنِفْتُ ḥuniftu |
حُنِفْتَ ḥunifta |
حُنِفَ ḥunifa |
حُنِفْتُمَا ḥuniftumā |
حُنِفَا ḥunifā |
حُنِفْنَا ḥunifnā |
حُنِفْتُمْ ḥuniftum |
حُنِفُوا ḥunifū | |||
| f | حُنِفْتِ ḥunifti |
حُنِفَتْ ḥunifat |
حُنِفَتَا ḥunifatā |
حُنِفْتُنَّ ḥuniftunna |
حُنِفْنَ ḥunifna | |||||||
| non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع |
m | أُحْنَفُ ʾuḥnafu |
تُحْنَفُ tuḥnafu |
يُحْنَفُ yuḥnafu |
تُحْنَفَانِ tuḥnafāni |
يُحْنَفَانِ yuḥnafāni |
نُحْنَفُ nuḥnafu |
تُحْنَفُونَ tuḥnafūna |
يُحْنَفُونَ yuḥnafūna | |||
| f | تُحْنَفِينَ tuḥnafīna |
تُحْنَفُ tuḥnafu |
تُحْنَفَانِ tuḥnafāni |
تُحْنَفْنَ tuḥnafna |
يُحْنَفْنَ yuḥnafna | |||||||
| subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب |
m | أُحْنَفَ ʾuḥnafa |
تُحْنَفَ tuḥnafa |
يُحْنَفَ yuḥnafa |
تُحْنَفَا tuḥnafā |
يُحْنَفَا yuḥnafā |
نُحْنَفَ nuḥnafa |
تُحْنَفُوا tuḥnafū |
يُحْنَفُوا yuḥnafū | |||
| f | تُحْنَفِي tuḥnafī |
تُحْنَفَ tuḥnafa |
تُحْنَفَا tuḥnafā |
تُحْنَفْنَ tuḥnafna |
يُحْنَفْنَ yuḥnafna | |||||||
| jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم |
m | أُحْنَفْ ʾuḥnaf |
تُحْنَفْ tuḥnaf |
يُحْنَفْ yuḥnaf |
تُحْنَفَا tuḥnafā |
يُحْنَفَا yuḥnafā |
نُحْنَفْ nuḥnaf |
تُحْنَفُوا tuḥnafū |
يُحْنَفُوا yuḥnafū | |||
| f | تُحْنَفِي tuḥnafī |
تُحْنَفْ tuḥnaf |
تُحْنَفَا tuḥnafā |
تُحْنَفْنَ tuḥnafna |
يُحْنَفْنَ yuḥnafna | |||||||
Verb
حَنِفَ • (ḥanifa) I, non-past يَحْنِفُ (yaḥnifu)
- (intransitive) to bend off
Conjugation
Conjugation of
حَنِفَ
(form-I sound, verbal noun حَنَف)| verbal noun الْمَصْدَر |
حَنَف ḥanaf | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| active participle اِسْم الْفَاعِل |
حَانِف ḥānif | |||||||||||
| active voice الْفِعْل الْمَعْلُوم | ||||||||||||
| singular الْمُفْرَد |
dual الْمُثَنَّى |
plural الْجَمْع | ||||||||||
| 1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب | |||||
| past (perfect) indicative الْمَاضِي |
m | حَنِفْتُ ḥaniftu |
حَنِفْتَ ḥanifta |
حَنِفَ ḥanifa |
حَنِفْتُمَا ḥaniftumā |
حَنِفَا ḥanifā |
حَنِفْنَا ḥanifnā |
حَنِفْتُمْ ḥaniftum |
حَنِفُوا ḥanifū | |||
| f | حَنِفْتِ ḥanifti |
حَنِفَتْ ḥanifat |
حَنِفَتَا ḥanifatā |
حَنِفْتُنَّ ḥaniftunna |
حَنِفْنَ ḥanifna | |||||||
| non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع |
m | أَحْنِفُ ʾaḥnifu |
تَحْنِفُ taḥnifu |
يَحْنِفُ yaḥnifu |
تَحْنِفَانِ taḥnifāni |
يَحْنِفَانِ yaḥnifāni |
نَحْنِفُ naḥnifu |
تَحْنِفُونَ taḥnifūna |
يَحْنِفُونَ yaḥnifūna | |||
| f | تَحْنِفِينَ taḥnifīna |
تَحْنِفُ taḥnifu |
تَحْنِفَانِ taḥnifāni |
تَحْنِفْنَ taḥnifna |
يَحْنِفْنَ yaḥnifna | |||||||
| subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب |
m | أَحْنِفَ ʾaḥnifa |
تَحْنِفَ taḥnifa |
يَحْنِفَ yaḥnifa |
تَحْنِفَا taḥnifā |
يَحْنِفَا yaḥnifā |
نَحْنِفَ naḥnifa |
تَحْنِفُوا taḥnifū |
يَحْنِفُوا yaḥnifū | |||
| f | تَحْنِفِي taḥnifī |
تَحْنِفَ taḥnifa |
تَحْنِفَا taḥnifā |
تَحْنِفْنَ taḥnifna |
يَحْنِفْنَ yaḥnifna | |||||||
| jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم |
m | أَحْنِفْ ʾaḥnif |
تَحْنِفْ taḥnif |
يَحْنِفْ yaḥnif |
تَحْنِفَا taḥnifā |
يَحْنِفَا yaḥnifā |
نَحْنِفْ naḥnif |
تَحْنِفُوا taḥnifū |
يَحْنِفُوا yaḥnifū | |||
| f | تَحْنِفِي taḥnifī |
تَحْنِفْ taḥnif |
تَحْنِفَا taḥnifā |
تَحْنِفْنَ taḥnifna |
يَحْنِفْنَ yaḥnifna | |||||||
| imperative الْأَمْر |
m | اِحْنِفْ iḥnif |
اِحْنِفَا iḥnifā |
اِحْنِفُوا iḥnifū |
||||||||
| f | اِحْنِفِي iḥnifī |
اِحْنِفْنَ iḥnifna | ||||||||||
Noun
حَنْف • (ḥanf) m
- verbal noun of حَنَفَ (ḥanafa) (form I)
Declension
Declension of noun حَنْف (ḥanf)
| Singular | basic singular triptote | ||
|---|---|---|---|
| Indefinite | Definite | Construct | |
| Informal | حَنْف ḥanf |
الْحَنْف al-ḥanf |
حَنْف ḥanf |
| Nominative | حَنْفٌ ḥanfun |
الْحَنْفُ al-ḥanfu |
حَنْفُ ḥanfu |
| Accusative | حَنْفًا ḥanfan |
الْحَنْفَ al-ḥanfa |
حَنْفَ ḥanfa |
| Genitive | حَنْفٍ ḥanfin |
الْحَنْفِ al-ḥanfi |
حَنْفِ ḥanfi |
Noun
حَنَف • (ḥanaf) m
- verbal noun of حَنِفَ (ḥanifa) (form I)
Declension
Declension of noun حَنَف (ḥanaf)
| Singular | basic singular triptote | ||
|---|---|---|---|
| Indefinite | Definite | Construct | |
| Informal | حَنَف ḥanaf |
الْحَنَف al-ḥanaf |
حَنَف ḥanaf |
| Nominative | حَنَفٌ ḥanafun |
الْحَنَفُ al-ḥanafu |
حَنَفُ ḥanafu |
| Accusative | حَنَفًا ḥanafan |
الْحَنَفَ al-ḥanafa |
حَنَفَ ḥanafa |
| Genitive | حَنَفٍ ḥanafin |
الْحَنَفِ al-ḥanafi |
حَنَفِ ḥanafi |
References
- Freytag, Georg (1835), “حنف”, in Lexicon arabico-latinum praesertim ex Djeuharii Firuzabadiique et aliorum Arabum operibus adhibitis Golii quoque et aliorum libris confectum (in Latin), volume 3, Halle: C. A. Schwetschke, page 436
- Lane, Edward William (1863), “حنف”, in Arabic-English Lexicon, London: Williams & Norgate
- Wehr, Hans; Kropfitsch, Lorenz (2011), “حنف”, in Arabisches Wörterbuch für die Schriftsprache der Gegenwart (in German), 5th edition, Wiesbaden: Otto Harrassowitz, →ISBN, page 300
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.