انقطاع
Arabic
Noun
اِنْقِطَاع • (inqiṭāʿ) m
- verbal noun of اِنْقَطَعَ (inqaṭaʿa) (form VII)
Declension
Declension of noun اِنْقِطَاع (inqiṭāʿ)
| Singular | basic singular triptote | ||
|---|---|---|---|
| Indefinite | Definite | Construct | |
| Informal | اِنْقِطَاع inqiṭāʿ |
الِانْقِطَاع al-inqiṭāʿ |
اِنْقِطَاع inqiṭāʿ |
| Nominative | اِنْقِطَاعٌ inqiṭāʿun |
الِانْقِطَاعُ al-inqiṭāʿu |
اِنْقِطَاعُ inqiṭāʿu |
| Accusative | اِنْقِطَاعًا inqiṭāʿan |
الِانْقِطَاعَ al-inqiṭāʿa |
اِنْقِطَاعَ inqiṭāʿa |
| Genitive | اِنْقِطَاعٍ inqiṭāʿin |
الِانْقِطَاعِ al-inqiṭāʿi |
اِنْقِطَاعِ inqiṭāʿi |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.