انتفاخ
Arabic
Noun
اِنْتِفَاخ • (intifāḵ) m
- verbal noun of اِنْتَفَخَ (intafaḵa) (form VIII)
Declension
Declension of noun اِنْتِفَاخ (intifāḵ)
| Singular | basic singular triptote | ||
|---|---|---|---|
| Indefinite | Definite | Construct | |
| Informal | اِنْتِفَاخ intifāḵ |
الِانْتِفَاخ al-intifāḵ |
اِنْتِفَاخ intifāḵ |
| Nominative | اِنْتِفَاخٌ intifāḵun |
الِانْتِفَاخُ al-intifāḵu |
اِنْتِفَاخُ intifāḵu |
| Accusative | اِنْتِفَاخًا intifāḵan |
الِانْتِفَاخَ al-intifāḵa |
اِنْتِفَاخَ intifāḵa |
| Genitive | اِنْتِفَاخٍ intifāḵin |
الِانْتِفَاخِ al-intifāḵi |
اِنْتِفَاخِ intifāḵi |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.