امتنع
Arabic
Etymology
From the root م ن ع (m-n-ʿ).
Verb
اِمْتَنَعَ • (imtanaʿa) VIII, non-past يَمْتَنِعُ (yamtaniʿu)
- (constructed with عَن (ʿan)) to abstain, to refrain from something, or to withhold oneself from someone
- (constructed with عَلَى (ʿalā)) to keep aloof from something
- (constructed with عَلَى (ʿalā)) to be excluded or impossible for someone
Conjugation
Conjugation of
اِمْتَنَعَ
(form-VIII sound)| verbal noun الْمَصْدَر |
imtināʿ | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| active participle اِسْم الْفَاعِل |
مُمْتَنِع mumtaniʿ | |||||||||||
| passive participle اِسْم الْمَفْعُول |
مُمْتَنَع mumtanaʿ | |||||||||||
| active voice الْفِعْل الْمَعْلُوم | ||||||||||||
| singular الْمُفْرَد |
dual الْمُثَنَّى |
plural الْجَمْع | ||||||||||
| 1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب | |||||
| past (perfect) indicative الْمَاضِي |
m | اِمْتَنَعْتُ imtanaʿtu |
اِمْتَنَعْتَ imtanaʿta |
اِمْتَنَعَ imtanaʿa |
اِمْتَنَعْتُمَا imtanaʿtumā |
اِمْتَنَعَا imtanaʿā |
اِمْتَنَعْنَا imtanaʿnā |
اِمْتَنَعْتُمْ imtanaʿtum |
اِمْتَنَعُوا imtanaʿū | |||
| f | اِمْتَنَعْتِ imtanaʿti |
اِمْتَنَعَتْ imtanaʿat |
اِمْتَنَعَتَا imtanaʿatā |
اِمْتَنَعْتُنَّ imtanaʿtunna |
اِمْتَنَعْنَ imtanaʿna | |||||||
| non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع |
m | أَمْتَنِعُ ʾamtaniʿu |
تَمْتَنِعُ tamtaniʿu |
يَمْتَنِعُ yamtaniʿu |
تَمْتَنِعَانِ tamtaniʿāni |
يَمْتَنِعَانِ yamtaniʿāni |
نَمْتَنِعُ namtaniʿu |
تَمْتَنِعُونَ tamtaniʿūna |
يَمْتَنِعُونَ yamtaniʿūna | |||
| f | تَمْتَنِعِينَ tamtaniʿīna |
تَمْتَنِعُ tamtaniʿu |
تَمْتَنِعَانِ tamtaniʿāni |
تَمْتَنِعْنَ tamtaniʿna |
يَمْتَنِعْنَ yamtaniʿna | |||||||
| subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب |
m | أَمْتَنِعَ ʾamtaniʿa |
تَمْتَنِعَ tamtaniʿa |
يَمْتَنِعَ yamtaniʿa |
تَمْتَنِعَا tamtaniʿā |
يَمْتَنِعَا yamtaniʿā |
نَمْتَنِعَ namtaniʿa |
تَمْتَنِعُوا tamtaniʿū |
يَمْتَنِعُوا yamtaniʿū | |||
| f | تَمْتَنِعِي tamtaniʿī |
تَمْتَنِعَ tamtaniʿa |
تَمْتَنِعَا tamtaniʿā |
تَمْتَنِعْنَ tamtaniʿna |
يَمْتَنِعْنَ yamtaniʿna | |||||||
| jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم |
m | أَمْتَنِعْ ʾamtaniʿ |
تَمْتَنِعْ tamtaniʿ |
يَمْتَنِعْ yamtaniʿ |
تَمْتَنِعَا tamtaniʿā |
يَمْتَنِعَا yamtaniʿā |
نَمْتَنِعْ namtaniʿ |
تَمْتَنِعُوا tamtaniʿū |
يَمْتَنِعُوا yamtaniʿū | |||
| f | تَمْتَنِعِي tamtaniʿī |
تَمْتَنِعْ tamtaniʿ |
تَمْتَنِعَا tamtaniʿā |
تَمْتَنِعْنَ tamtaniʿna |
يَمْتَنِعْنَ yamtaniʿna | |||||||
| imperative الْأَمْر |
m | اِمْتَنِعْ imtaniʿ |
اِمْتَنِعَا imtaniʿā |
اِمْتَنِعُوا imtaniʿū |
||||||||
| f | اِمْتَنِعِي imtaniʿī |
اِمْتَنِعْنَ imtaniʿna | ||||||||||
| passive voice الْفِعْل الْمَجْهُول | ||||||||||||
| singular الْمُفْرَد |
dual الْمُثَنَّى |
plural الْجَمْع | ||||||||||
| 1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب | |||||
| past (perfect) indicative الْمَاضِي |
m | اُمْتُنِعْتُ umtuniʿtu |
اُمْتُنِعْتَ umtuniʿta |
اُمْتُنِعَ umtuniʿa |
اُمْتُنِعْتُمَا umtuniʿtumā |
اُمْتُنِعَا umtuniʿā |
اُمْتُنِعْنَا umtuniʿnā |
اُمْتُنِعْتُمْ umtuniʿtum |
اُمْتُنِعُوا umtuniʿū | |||
| f | اُمْتُنِعْتِ umtuniʿti |
اُمْتُنِعَتْ umtuniʿat |
اُمْتُنِعَتَا umtuniʿatā |
اُمْتُنِعْتُنَّ umtuniʿtunna |
اُمْتُنِعْنَ umtuniʿna | |||||||
| non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع |
m | أُمْتَنَعُ ʾumtanaʿu |
تُمْتَنَعُ tumtanaʿu |
يُمْتَنَعُ yumtanaʿu |
تُمْتَنَعَانِ tumtanaʿāni |
يُمْتَنَعَانِ yumtanaʿāni |
نُمْتَنَعُ numtanaʿu |
تُمْتَنَعُونَ tumtanaʿūna |
يُمْتَنَعُونَ yumtanaʿūna | |||
| f | تُمْتَنَعِينَ tumtanaʿīna |
تُمْتَنَعُ tumtanaʿu |
تُمْتَنَعَانِ tumtanaʿāni |
تُمْتَنَعْنَ tumtanaʿna |
يُمْتَنَعْنَ yumtanaʿna | |||||||
| subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب |
m | أُمْتَنَعَ ʾumtanaʿa |
تُمْتَنَعَ tumtanaʿa |
يُمْتَنَعَ yumtanaʿa |
تُمْتَنَعَا tumtanaʿā |
يُمْتَنَعَا yumtanaʿā |
نُمْتَنَعَ numtanaʿa |
تُمْتَنَعُوا tumtanaʿū |
يُمْتَنَعُوا yumtanaʿū | |||
| f | تُمْتَنَعِي tumtanaʿī |
تُمْتَنَعَ tumtanaʿa |
تُمْتَنَعَا tumtanaʿā |
تُمْتَنَعْنَ tumtanaʿna |
يُمْتَنَعْنَ yumtanaʿna | |||||||
| jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم |
m | أُمْتَنَعْ ʾumtanaʿ |
تُمْتَنَعْ tumtanaʿ |
يُمْتَنَعْ yumtanaʿ |
تُمْتَنَعَا tumtanaʿā |
يُمْتَنَعَا yumtanaʿā |
نُمْتَنَعْ numtanaʿ |
تُمْتَنَعُوا tumtanaʿū |
يُمْتَنَعُوا yumtanaʿū | |||
| f | تُمْتَنَعِي tumtanaʿī |
تُمْتَنَعْ tumtanaʿ |
تُمْتَنَعَا tumtanaʿā |
تُمْتَنَعْنَ tumtanaʿna |
يُمْتَنَعْنَ yumtanaʿna | |||||||
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.