اخترع
See also: أخترع
Arabic
Etymology
From the root خ ر ع (ḵ-r-ʿ).
Verb
اِخْتَرَعَ • (iḵtaraʿa) VIII, non-past يَخْتَرِعُ (yaḵtariʿu)
Conjugation
Conjugation of
اِخْتَرَعَ
(form-VIII sound)| verbal noun الْمَصْدَر |
iḵtirāʿ | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| active participle اِسْم الْفَاعِل |
مُخْتَرِع muḵtariʿ | |||||||||||
| passive participle اِسْم الْمَفْعُول |
مُخْتَرَع muḵtaraʿ | |||||||||||
| active voice الْفِعْل الْمَعْلُوم | ||||||||||||
| singular الْمُفْرَد |
dual الْمُثَنَّى |
plural الْجَمْع | ||||||||||
| 1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب | |||||
| past (perfect) indicative الْمَاضِي |
m | iḵtaraʿtu |
iḵtaraʿta |
اِخْتَرَعَ iḵtaraʿa |
اِخْتَرَعْتُمَا iḵtaraʿtumā |
اِخْتَرَعَا iḵtaraʿā |
iḵtaraʿnā |
iḵtaraʿtum |
iḵtaraʿū | |||
| f | iḵtaraʿti |
iḵtaraʿat |
اِخْتَرَعَتَا iḵtaraʿatā |
iḵtaraʿtunna |
iḵtaraʿna | |||||||
| non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع |
m | ʾaḵtariʿu |
taḵtariʿu |
yaḵtariʿu |
تَخْتَرِعَانِ taḵtariʿāni |
يَخْتَرِعَانِ yaḵtariʿāni |
naḵtariʿu |
taḵtariʿūna |
yaḵtariʿūna | |||
| f | taḵtariʿīna |
taḵtariʿu |
تَخْتَرِعَانِ taḵtariʿāni |
taḵtariʿna |
yaḵtariʿna | |||||||
| subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب |
m | ʾaḵtariʿa |
taḵtariʿa |
yaḵtariʿa |
تَخْتَرِعَا taḵtariʿā |
يَخْتَرِعَا yaḵtariʿā |
naḵtariʿa |
تَخْتَرِعُوا taḵtariʿū |
يَخْتَرِعُوا yaḵtariʿū | |||
| f | taḵtariʿī |
taḵtariʿa |
تَخْتَرِعَا taḵtariʿā |
taḵtariʿna |
yaḵtariʿna | |||||||
| jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم |
m | ʾaḵtariʿ |
taḵtariʿ |
yaḵtariʿ |
تَخْتَرِعَا taḵtariʿā |
يَخْتَرِعَا yaḵtariʿā |
naḵtariʿ |
تَخْتَرِعُوا taḵtariʿū |
يَخْتَرِعُوا yaḵtariʿū | |||
| f | taḵtariʿī |
taḵtariʿ |
تَخْتَرِعَا taḵtariʿā |
taḵtariʿna |
yaḵtariʿna | |||||||
| imperative الْأَمْر |
m | اِخْتَرِعْ iḵtariʿ |
اِخْتَرِعَا iḵtariʿā |
iḵtariʿū |
||||||||
| f | iḵtariʿī |
iḵtariʿna | ||||||||||
| passive voice الْفِعْل الْمَجْهُول | ||||||||||||
| singular الْمُفْرَد |
dual الْمُثَنَّى |
plural الْجَمْع | ||||||||||
| 1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب | |||||
| past (perfect) indicative الْمَاضِي |
m | uḵturiʿtu |
uḵturiʿta |
اُخْتُرِعَ uḵturiʿa |
اُخْتُرِعْتُمَا uḵturiʿtumā |
اُخْتُرِعَا uḵturiʿā |
uḵturiʿnā |
uḵturiʿtum |
uḵturiʿū | |||
| f | uḵturiʿti |
uḵturiʿat |
اُخْتُرِعَتَا uḵturiʿatā |
uḵturiʿtunna |
uḵturiʿna | |||||||
| non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع |
m | ʾuḵtaraʿu |
tuḵtaraʿu |
yuḵtaraʿu |
تُخْتَرَعَانِ tuḵtaraʿāni |
يُخْتَرَعَانِ yuḵtaraʿāni |
nuḵtaraʿu |
tuḵtaraʿūna |
yuḵtaraʿūna | |||
| f | tuḵtaraʿīna |
tuḵtaraʿu |
تُخْتَرَعَانِ tuḵtaraʿāni |
tuḵtaraʿna |
yuḵtaraʿna | |||||||
| subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب |
m | ʾuḵtaraʿa |
tuḵtaraʿa |
yuḵtaraʿa |
تُخْتَرَعَا tuḵtaraʿā |
يُخْتَرَعَا yuḵtaraʿā |
nuḵtaraʿa |
تُخْتَرَعُوا tuḵtaraʿū |
يُخْتَرَعُوا yuḵtaraʿū | |||
| f | tuḵtaraʿī |
tuḵtaraʿa |
تُخْتَرَعَا tuḵtaraʿā |
tuḵtaraʿna |
yuḵtaraʿna | |||||||
| jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم |
m | ʾuḵtaraʿ |
tuḵtaraʿ |
yuḵtaraʿ |
تُخْتَرَعَا tuḵtaraʿā |
يُخْتَرَعَا yuḵtaraʿā |
nuḵtaraʿ |
تُخْتَرَعُوا tuḵtaraʿū |
يُخْتَرَعُوا yuḵtaraʿū | |||
| f | tuḵtaraʿī |
tuḵtaraʿ |
تُخْتَرَعَا tuḵtaraʿā |
tuḵtaraʿna |
yuḵtaraʿna | |||||||
References
- Steingass, Francis Joseph (1884), “اخترع”, in The Student's Arabic–English Dictionary, London: W.H. Allen
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.