احتياط
Arabic
Noun
اِحْتِيَاط • (iḥtiyāṭ) m
- verbal noun of اِحْتَاطَ (iḥtāṭa) (form VIII)
Declension
Declension of noun اِحْتِيَاط (iḥtiyāṭ)
| Singular | basic singular triptote | ||
|---|---|---|---|
| Indefinite | Definite | Construct | |
| Informal | اِحْتِيَاط iḥtiyāṭ |
الِاحْتِيَاط al-iḥtiyāṭ |
اِحْتِيَاط iḥtiyāṭ |
| Nominative | اِحْتِيَاطٌ iḥtiyāṭun |
الِاحْتِيَاطُ al-iḥtiyāṭu |
اِحْتِيَاطُ iḥtiyāṭu |
| Accusative | اِحْتِيَاطًا iḥtiyāṭan |
الِاحْتِيَاطَ al-iḥtiyāṭa |
اِحْتِيَاطَ iḥtiyāṭa |
| Genitive | اِحْتِيَاطٍ iḥtiyāṭin |
الِاحْتِيَاطِ al-iḥtiyāṭi |
اِحْتِيَاطِ iḥtiyāṭi |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.