احتياج
Arabic
Noun
اِحْتِيَاج • (iḥtiyāj) m
- verbal noun of اِحْتَاجَ (iḥtāja) (form VIII)
Declension
Declension of noun اِحْتِيَاج (iḥtiyāj)
| Singular | basic singular triptote | ||
|---|---|---|---|
| Indefinite | Definite | Construct | |
| Informal | اِحْتِيَاج iḥtiyāj |
الِاحْتِيَاج al-iḥtiyāj |
اِحْتِيَاج iḥtiyāj |
| Nominative | اِحْتِيَاجٌ iḥtiyājun |
الِاحْتِيَاجُ al-iḥtiyāju |
اِحْتِيَاجُ iḥtiyāju |
| Accusative | اِحْتِيَاجًا iḥtiyājan |
الِاحْتِيَاجَ al-iḥtiyāja |
اِحْتِيَاجَ iḥtiyāja |
| Genitive | اِحْتِيَاجٍ iḥtiyājin |
الِاحْتِيَاجِ al-iḥtiyāji |
اِحْتِيَاجِ iḥtiyāji |
Descendants
- Azerbaijani: ehtiyac
- Uyghur: ئېھتىياج (ëhtiyaj)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.