ابتسار
Arabic
Noun
اِبْتِسَار • (ibtisār) m
- verbal noun of اِبْتَسَرَ (ibtasara) (form VIII)
Declension
Declension of noun اِبْتِسَار (ibtisār)
| Singular | basic singular triptote | ||
|---|---|---|---|
| Indefinite | Definite | Construct | |
| Informal | اِبْتِسَار ibtisār |
الِابْتِسَار al-ibtisār |
اِبْتِسَار ibtisār |
| Nominative | اِبْتِسَارٌ ibtisārun |
الِابْتِسَارُ al-ibtisāru |
اِبْتِسَارُ ibtisāru |
| Accusative | اِبْتِسَارًا ibtisāran |
الِابْتِسَارَ al-ibtisāra |
اِبْتِسَارَ ibtisāra |
| Genitive | اِبْتِسَارٍ ibtisārin |
الِابْتِسَارِ al-ibtisāri |
اِبْتِسَارِ ibtisāri |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.