אישר
Hebrew
| Root |
|---|
| א־שׁ־ר |
Verb
אישר \ אִשֵּׁר • ('ishér) (pi'el construction)
Conjugation
Conjugation of אישר \ אִשֵּׁר (see also Appendix:Hebrew verbs)
| non-finite forms |
| ||||
|---|---|---|---|---|---|
| finite forms | singular | plural | |||
| m. | f. | m. | f. | ||
| past | first | אישרתי \ אִשַּׁרְתִּי | אישרנו \ אִשַּׁרְנוּ | ||
| second | אישרת \ אִשַּׁרְתָּ | אישרת \ אִשַּׁרְתְּ | אישרתם \ אִשַּׁרְתֶּם | אישרתן \ אִשַּׁרְתֶּן | |
| third | אישר \ אִשֵּׁר | אישרה \ אִשְּׁרָה | אישרו \ אִשְּׁרוּ | ||
| present | מְאַשֵּׁר | מְאַשֶּׁרֶת | מְאַשְּׁרִים | מְאַשְּׁרוֹת | |
| future | first | אֲאַשֵּׁר | נְאַשֵּׁר | ||
| second | תְּאַשֵּׁר | תְּאַשְּׁרִי | תְּאַשְּׁרוּ | תְּאַשֵּׁרְנָה1 | |
| third | יְאַשֵּׁר | תְּאַשֵּׁר | יְאַשְּׁרוּ | תְּאַשֵּׁרְנָה1 | |
| imperative | אַשֵּׁר | אַשְּׁרִי | אַשְּׁרוּ | אַשֵּׁרְנָה1 | |
| notes |
| ||||
Related terms
- אִשְׁרֵר ('ishrér)
Anagrams
- ראשי
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.