утын

Etymology

From Old Turkic otuŋ‎ (“firewood”), from Proto-Turkic.

Cognate with Kazakh отын (otın), Kyrgyz отун (otun), Uzbek o'tin, Turkish odun, etc.

Pronunciation

• IPA^(key): [uˈtɯ̞n]
• Hyphenation: у‧тын

Noun

утын • (utïn)

1. firewood, wood intended to be burned

   Сей утын насар яна.

   Sey utïn nasar yana.

   Damp firewood won't burn well.

   Ҡышҡылыҡ утынды малайҙарым өс көндә ярып бөтөрҙө.

   Qïšqïlïq utïndï malayðarïm ös köndä yarïp bötörðö.

   My sons chopped the a winter's stock of firewood within three days' time.

   Утын күп кәрәкмәй, өс-дүрт ағас йыҡһаң етеп торор.

   Utïn küp käräkmäy, ös-dürt ağas yïqhañ yetep toror.

   (We) don't need much firewood, it will suffice if you chop down three (or) four trees.